Database
Database
hayattan bunalmış bir haliniz var.her sabah aynı vakitlerde uyanıp aynı monoton günün akışını başlatıyorsunuz.hergün farklı giysiler giyip süsleniyor, gün içinde güzel bir kızla bakışmak yada yakışıklı bir erkekle sohbet etme hayalleri kuruyorsunuz.sorunlarınızdan kaçıyor boş kahkalar atıp kendinizi inandıramasanızda çevrenizi kandırıyorsunuz.her akşam evinize döndüğünüzde yarım kalmış ne kadar acınız varsa günün karanlığında çay ve sigarayla uzun bir gece geçiriyorsunuz.peki ne için ? hergün aynı şeyleri yaşamaktan yorulduğunuzu hissetmiyormusunuz ? birşeyler siz değişmediğiniz sürece değişmeyecek. düzelmesini istediğiniz ne varsa içimizde bir yara açmadıkça bitmeyecek.hayat bir oyun değil ve daha da acısı siz her hikayenin başrolü değilsiniz. belki hayat hikaye bile deiğildir.unutmayın doşarda ne kada ses olursa olsun asıl savaş'ı içerde verirsiniz ve orda yalnız kalmaktan korkmanın bir anlamı yok

Cevaplar

zeyna
zeyna
:) çok sağolasın ya şu son 3-5 ayda çevremdekiler tarafından anlaşılma düzeyimi ona katladın :d kaybedince yalnız kalmaktan korkmak benim durumuma yakın ama bi o kadar da bencilce geliyor bana, gerçi zamanında okuduğum bir kitapta kişiyi değilde onun bizde tattırdığı duyguları seviyoruz, ayrıldığımızda da bencilliğimizden üzülüyoruz diyordu. tabi böyle söylemiyordu da ben anca bu kadar kelimelere dökebildim gece gece pek kafam çalışmaz :d