snorlax
snorlax
eskiden en sevdiğin renk ne konusu açılınca direkt mavi diyordum. artık siyah desem mi diye düşünüyorum biraz. ne ilginçtir ki siyahtan nefret eden biriydim. az ya da çok her renkle uyumlu olduğunu yeni yeni görüyorum..
snorlax
kendi kendime uyanma yetimi bir miktar kaybettim sanıyorken bugün bunu yaşadım. alarmım sözde kaldı kısa bir süre için bile olsa. bazen gerçekten her şeyi akışına bırakmak gerekiyor galiba. gününüz güzel geçsin dedikodu meclisi. esen kalın...
snorlax
birçok mevsim geçti. rüzgarda yol alan bulutlar gibiydim uzunca bir süre. güneş ile kucaklaşmam nadirdi. bugün kütüphanede boynumun ağrımaya başladığını fark edip başımı kaldırdığımda karşımda oturan kıza ilişti gözüm. muhtemelen birinci ya da ikinci sınıfta. önümde duran kağıt yığınının içerisinde boş yerler bulup bir şeyler karalamaya başladım sonrasında dalıp. bir an özlem duygusu ağır bastı. anılara, şehirlere veyahut da insanlara değil kendime duydum bu özlemi, o zamanki snorlax' a. kavuşulabilir bir özlem mi bu? cevap bulamıyorum. bir dünya haritasını alıp gözlerim kapalı bir yer seçmek ve yola çıkmak isteği hakim bir süredir. tam olarak hislerimin somutlaşmış hali bu düşünce. şuraya bir şarkı iliştireyim. joca stefanovic- moje pravilo. yeniden evet... yaklaşık iki haftadır solunum testinin düşük çıkmasından dolayı ilaç kullanıyorum. etkisini gösterdi sayılır ama yine de zorlandığım oluyor gün içerisinde. buna rağmen şu şarkının başlangıçtaki müziğini tekrara alıp bu soğuk havalarda koşmak istiyorum. çok saçma geliyor mantıklı düşününce ama dağ bayır aşıp koşmak, yürümek belki daha iyi hissetmemi sağlardı. ya da küçük bir pokémon iken yaptığım gibi ağaçları, toprağı incelemek, onlarla vakit geçirmek... kafamdaki bütün o karmaşa oluşturan düşüncelerden kurtulurdum belli bir süre.. geceniz bir bardak ırahan şerbeti gibi güzel geçsin dedikodu meclisi. esen kalın...
snorlax
diğer evde güneş' in doğuşunu izlerdim. özellikle havaların yeni yeni ısınmaya başladığı kış günleri sonrasında daha bir güzel olurdu. karşıdaki tarlayı kademe kademe aşıp gelirdi sanki sarı ve turuncunun her bir tonu. erkenden uyanmış kuşlar sessizliği bozardı. şimdilerde özlediğim bir durum ama pek şikayet etmiyorum. köşede duran küçük meyve ağacının yapraklarını silip uzaktan izliyorum yukarıda bahsettiğim olayı. bir sabah bu renk cümbüşüne şahit olup güne keyifli başlarsınız umarım. gününüz güzel geçsin dedikodu meclisi. esen kalın 👧
snorlax
fotoğrafa beş saniye bakınca şapkasını tutup arkaya çekiyorsunuz. yazık ama bu ne sdjklj
snorlax
snorlax
bu dönem hafta kavramını tamamen kaybettim. bugün tam bir pazar gibi mesela. yine de kötü diyemem sadece biraz tuhaf.
bilgisayarda dosyalar arasında gezinirken çok eski şarkılarımın olduğu bir klasörü gördüm. İnsan duygulanıyor vallahi sdjklj nostalji adına ferhat göçer- takvim i iliştirip kaçayım. gününüzün kalan zamanı güzel geçsin dedikodu meclisi. esen kalın.
snorlax
kütüphanenin içi buram buram zencefil kokuyor. İyiden iyiye bağımlı olduğumu düşünüyorum sdjklj sanırım @ortayakarisik haklı...
snorlax
ders çalışırken kalem çevirme olayına yine başlamışım. bir de inat ediyorum bu kez düşmez tekrar deneyeyim diye. hastalık gibi bir şey resmen.
snorlax
eksikliğinde zorluk yaşayacağımı düşündüğüm birkaç şey yeniden hayatımda. üstelik zaman zaman da olsa o zamanlardaki hayıflanmamı gereksiz bulmaya başladım bu kısa sürede bile. geçenlerde telefonunu kaybedip birkaç gün sonra bunu fark eden birinin konuşmalarını dinledim ve kendime sordum 'ben ne zaman fark ederdim?' cevabım içten içe beni mutlu etmedi. birkaç sebebe tutunmuşum gidiyorum ama.. bu konu kendi adıma ciddi ciddi rahatsız etmeye başladı artık. önceye nazaran epey dikkat ediyor olsam bile bir huzursuzluğu hâlâ var. İki uygulama kaldı sonrası mutlak sükunet olacak umuyorum ki bu açıdan. kesinlikle önemsenmesi gereken bir konu ama iyiden iyiye kanıksadık diye düşünüyorum. gece yağan kar taneleri ve sessizliği gibi güzel geçsin geceniz dedikodu meclisi. esen kalın.
snorlax
az sayıda insanın bulunduğu bir sinama salonunda birkaç filmi peş peşe izlemek istediğim günlere bir yenisini daha ekledim.
snorlax
bir süredir annem kaktüsüme su veriyormuş benim unuttuğumu düşünerek. ben de saksısını değiştireyim hem rahatlar hem de toprağını kontrol edemiyorum diyerek saksı arıyorum iki gündür. resmen fazla su verilmesinden öldü. kendi halinde yaşayan bir canlı bu böyle bir şey görmedim. çiçek filan da bakmam gayrı yazık yemin ediyorum içim acıdı..
snorlax
küçükken bozulan bir cihaz olduğunda eğer atılacak ise ilk önce benim merak süzgecimden geçerdi. vidaları güzelce çıkarır içindeki bütün devreleri ya da ilgimi çeken ne varsa hepsini incelerdim. daha öncekilerle benzerliklerini ölçerdim kendi çapımda. sorduğum sorular da cevapsız kalırdı çoğunlukla fakat yine de her seferinde aynı şeyi yapmaktan vazgeçmezdim. parçaları kutunun içerisine tıkıştırılmış eşyaları dikkatle birleştirip bütün haline getirmek ise işin diğer sevdiğim bir boyutuydu. oyun olarak değil de iş olarak görürdü babam. bir tutam mecburiyet katılıyordu olayın içerisine onun gözlerinden. fakat benim için yapbozdan pek de farklı değildi. muhtemelen tamamlama yükünün bende olmadığını içten içe bilmemden de kaynaklanıyordu. yine de bu tarz şeylerde sabrım bitmiyor sonuca ulaşmak adına severek devam ediyorum. normalde pek tahammül gösterebilen biri olduğumu sanmıyorum gerçeği söylemek gerekirse. çabuk öfkelenip ani kararlar aldığım olabiliyor yaşantımda. buna rağmen istisna göstermeden bazı şeylerde inanılmaz sabırlı oluyorum. anlamadığım bir soru olduğunda kendimden bile sıkılıp birkaç denemede bıraktığım olabiliyorken başka birine defalarca anlatabiliyorum. önemli bir nokta ise başta karamsar yaklaştığım bir mevzu konusunda içim rahat bu açıdan. özellikle uğraşacak, oyalanacak şeyler bulmaya çalıştığımı görüyorum bazen. zamanlamam yanlış olmadıkça sorun değil gibi. uzun süre bu kadar boş vaktim olmayacağını düşünürsem... karmaşayı sevmiyorken bir an olsun karmaşa içerisinde kalmış hissetmek uykularımın düşmanı resmen. bundandır hâlâ beklemem bu kez sdjklj bakalım artık.. şuraya sevdiğiniz bir şarkıyı iliştirmiş olayım. geceniz güzel geçsin dedikodu meclisi. esen kalın..
snorlax
872 kat giyinip yine de üşümemin fakat buna rağmen kışı çok sevmemin mantıklı hiçbir yanı yok galiba. herkese dumanı üzerinde, demli, güzel bir çay tadında günler 🍵
snorlax
şimdiye kadarki en güzel armağanı bugün almış bulunmaktayım. İsim bulma konusunda yeni bir eşyam da olmuş bulunmakta artık sdjklj tavlayı bir an bana unuturmuş olman da ayrı bir konu 😂yine gel bizim kız 💐 💐
snorlax
...okul da bu kadar hareketli değildi sanki geldiğim ilk zamanlarda. garip bir havası var gibi hatırlıyorum. çoğu insan sevmez bahsetmeye çalıştığım hali. sessiz, az bilinen, kendi halinde yaşamını sürdüren, gördüğünüz anda etkisini hissettiğiniz, nefes alan ormanlar vardır ya hani işte öyle. velhasıl daha doğal. onca zaman sonra hastanenin karşısındaki bankımın olduğu yere gittim geçenlerde. denize doğru dönüp tüm o karmaşayı arkamda bırakınca tıpkı o zamanlardaymışım gibi oldu. hani özlem duyulur bir şeylere fakat geri dönülemeyeceğini bilmenin getirdiği sakin bir kabulleniş vardır ya işte öyle bir şey hissettim. hoş anılar olarak zihnimde yer almaya devam etmesini istemem ile o sakinlik kaplıyor bedenimi. uzun bir süre tekrar gelemeyeceğimi düşünerek çayımı yavaş yavaş içip olabildiğince kaldım orada. beynimde çakan sınavlar, dersler, notlar silsilesiyle mecburen ayrıldım sonrasında. başkasının notlarından çalışmayı sevmiyorum aslında fakat eksik kalan notlarım için bir arkadaşım yardımcı oldu sağ olsun. defteri gökkuşağı misali her renk var. benimse soluk, italik bir yazım ve nadiren kullandığım renkli bir kalem izi vardır. nedense gözlerimi yoruyor onca renk bir arada olunca. her şey bir yana bir süredir etrafıma pek bakmadığımı fark ettim. durup insanları izlemek bir şeyleri anlamama, yorumlamama yardımcı oluyordu. zaman zaman bencilliğime kurban gittiğim olduğunda kendi kendime 'ne oluyor, kendine gel' diyordum. zira aynı dediklerimiz bile çok başka. İnsan gerçeği göremiyor ya da yanlış yorumluyor bazen. İtiraf etmeliyim ki o zamanlarda bile bunu tam olarak yapamıyormuşum diye düşünüyorum şimdilerde. bir şekilde kendimi haklı bulma çabalarım oluyormuş. üzüldüm biraz esasen. üstünden beri gelmek diye bir tabir vardır bizde onu da yapmadım ama kaçtım bu halimden bir süreliğine. yıldızım görünürde yok bu gece. olsun. görünmemesi orada durduğu gerçeğini değiştirmiyor. kabuslarımdan bahsetmiştim bir ara burada. rüyalarım genelde uçmalı, kaçmalı gerçeküstü şeyler barındırır. ama iki hafta kadar önce gerçekliği yüksek olan ve buna rağmen beni korkutmaktan ziyade düşünmeye sevk eden bir rüyam olmuştu. çok geçmeden -çok şükür ki aynısı değildi- ilişkili bir şey oldu yaşantımda. hâlâ etkileri devam etse de önceki gibi değil allah' tan. uzattım biraz galiba. çok uzun yazılara tamamen yabancı olanlarımız var nihayetinde. her haliyle seviyorum deyip şuraya bir şarkı iliştirip kaçayım. eda baba- sonbahar. bu şarkının yeri ayrı bende çünkü ilk dinleyişte vurulduğum şarkılardan. şarkılarının tamamını sıralamış eve dönüş esnasında otobüste dinlemiştim ilk olarak. belli belirsiz kendini gösteren kış güneş'i eşliğinde başımı cama yaslayıp, gözlerimi kapatıp defalarca dinlemiştim. özellikle sondaki bölümü çok seviyorum. geceniz o nağmeler kadar güzel geçsin dedikodu meclisi. kendinize çok dikkat edin. sağlık olmayınca her şey gölgeleniyor. şapkalarınızı, atkılarınızı kullanma vakti geldi gibi görünüyor artık. esen kalın, sağlıklı olun ☄
snorlax
okulda minnacık bir kız var şu an. doğru düzgün yürüyemiyor bile penguen gibi dolaşıyor ortada sdjklj hayran hayran etrafa bakıp gülüyor. okul sınırları içerisinde hep yüksek puanlar alarak ileride de böyle gül inşallah minik 💐