w4silo
w4silo
5 gün
hayat ne kadar garip bir anda hiç beklemediğimiz şeyler oluveriyor,bugün size birinin hayatından ufak bir hikaye anlatma gereği duydum.azad tı ismi diyarbakırın küçük bir köyünde dünyaya gelmişti esmer güzel bir çocuktu güzel ümitleri tazecik bir kalbi vardı.pasta ustasıydı bu kişi çocuk yaşta o mesleğe atmıştı kendini başarılıydıda işini hakkını vererek yapıyordu bu işi,bir gün bir televizyon haberiyle hayatı mahvolmuştu o güzel annesini ve dört küçük kardeşini kaybettiğini bir televizyon kanalının haber bülteninden ögreniyordu ki ne gariptir böyle birşeyle yüzleşip zamanla kendine yeni ve güzel bir hayat kurmak için farklı şehirlere yelken açıyordu gezmediği görmediği yer yoktu okumayıda severdi aslında tanışmamızda bu şekilde olmuştu temmuz aylarının sonlarına doğru hayattan bunalıp ailemin yanına tatile gitmiştim aslında pekte kendi isteğimle olan bir tatil değildi sırf ailemi görmek için datçaya gelmiştim,sahilde gitar ve müzik pako,papaz,serap,serpil,halise,alican ve daha ismini saymadığım birçok kişi bir çember şeklinde hayatın bizi nasıl böyle güzel bir cennet olan datça attığını birbirimize anlatırken birden ince kırık sesiyle azad çıktı ortaya o ilginç ve trajedi dolu hikayesini anlatmaya başlamıştıki herkes o an en güzel kaçış olan sessizliği tercih ettik.evlenmek güzel bir yuva kurmak istiyordu azad nitekimde bunu başarmaya çok yakındı ne yazık ki evleneceği kişi nikahtan bir gün sonra başka birinden olma iki çocugunu azada bırakıp başka birine gideceğinden habersizdi azad birde not vardı 'bu çocuklara senden başka kimse bakmaz azad ! ' işte böyle bir hayattı diyarbakırlı azadın hikayesi dün evinde boynunda bir ip ile bulundu azad hayata gözlerini yumdu.bu onun için bir tercihti ama hepimiz için kötü bir haberden başka hiç birşey değil nurlar içinde uyu güzel dostum iyiki seni tanımışım benden büyük olmana rağmen abi dememi istemeyen senle ben kardeşiz baksana sen benden büyük duruyorsun diyen güzel kalpli arkadaşım oralarda kendine iyi bak...
w4silo
w4silo
6 gün
evet yine ben,tam iki sene önce bu zamanlarda yazmaya başlamıştım kendi blogumda can parçamı kaybettikten sonra kendimi bi yerlere kusmam gerek içimde tuttukça baktım ki saçlarım dökülüyor ama artık toparladım kısa bi özetini geçeyim dedim son iki senemin size.kocaman bir ev ve iki aynı kanı taşıyan erkek düşünün abi kardeş ama bu iki kişi bu zamana kadar hiç anlaşamamış ve kavga gürültüden başka bir konuda bir araya gelemeyen iki erkek ama iki senede o kadar değişiklik olduki şimdi can ciğer birbirinden ayrılamayan iki birbirine bağlı can oldular sanırsam artık alıştık birbirimize 18 senede yapamadığımızı iki sene içerisinde yaptık keşke can parçamda görseydi diyorum bazen içimden ama zaten görüyor diyip amann beeee diyorum haa bu arada 35 kiloda verdim iki senede bunuda hatırlatayım size baya zayıfladım ama oda sıkıldım diye yoksa vücüdum ile bi alıp veremediğim yok.bu iki senede çok farklı şeyler ile karşılaştım hiç beklemediğim insanların yazılarımı okuduklarını öğrendim bu biraz beni şaşırtmış olsada çok mutlu etti bir gün sivas beşiktaş deplasmanına giderken mustafa abimin 'ahmeeett sen büyük adam olucaksın ' demesiyle bi şaşkınlık ile neden abi soruma ben senin yazılarını çok beğeniyorum demesi. mahalledeki süleyman abinin 'ulan geçen senin yüzünden içtim' demesi ile devam etti bunlar,ilk başlarda kendime yazıyorum dediğim bu yazılar meğerse nelere kadar ulaşmış bu beni çok mutlu etti ulaan dedim kendi kendime yazmalısın ahmet sonuna kadar yazmalısın ama gel gelelim ayda bir yazı ile kendimi tatmin ediyorum bazen üç ay yazmadığım oluyor nabayım ki bazen kelimeleri bak yine amann diyip yazının sonuna yaklaşıyorum ama bu sefer söz veriyorum sürekli yazıcam tatilde bitti okul açılıyor o yurt odasında elbet sıkılıp yazıcam yani merak etmeyin.kendinize iyi bakın ve barış ile kalın...
w4silo
w4silo
7 gün
uzun süredir yazmayı düşünüyorum ama bir türlü fırsat bulamadım şuan tek başıma yurt odasına yerleşmişken sessizliği hissetmişken bir kaç kelime tüküreyim dedim bu boş beyaz sayfaya.herşey sıradan ve rutin devam ediyor ,kitaplarım bitti yeni kitaplar almam gerektiğini fark ettim dün, bi ara korsan kitap satan bi dükkan bulmuştum oraya gitmeliyim baştan söyleyiyim 'ne korsani yİaaa' diye sitem etmeyin bana onların daha çok ihtiyacı var diyerek bu işi kendi açımdan vicdanımı böyle rahatlatarak yapıyorum.son zamanlarda biraz vücudumun yorulduğunu hissetmeye başladım iki ayda tam tamına 18 kilo verdim evet şaşırmayın 18 :) biraz yediklerimi düzelttim ve bir haber size alkolü bıraktım artık rakı içmiyorum sadece rakının olmazsa olmazı suyu tüketmeye başladım bu kadar kendimden bahsettiğim yeter bugün ki konumuz bencİllİk.en son ne zaman kendinizden başkasını düşündünüz ? ilk önce bunu okurken kendinize sormanızı istiyorum sizden... bu kadar düşünmek yeter benciliz arkadaşlar hepimiz benciliz tamam bunun dozu herkeste farklıdır ama insan olduğumuz için doğamız gereği benciliz çocukken başlamadık mı buna annemizden sömürmedik mi karşılıksız kendimizi düşünmekten başka hiç birşey yapmadığımız o çocukluk zamanlarımızı ne zaman unuttuk. İyi yada kötü ama bunu yaptık sonra birden aklımız yerine geldiği zaman başka bencillikler peşinde koşmaya başladık ilk okulda beslenme çantamıza koyduğumuz o muz bille bi bencillikti paylaşmazdık hatta genelde koyulmazdı o muz çantamıza çünkü bize öyle ögretilmişti herkesin muz alabilcek durumu olmazdı o küçük beslenme çantama sıkıştırmaya çalıştığım muzları babamın kesin bir dille olmaz götüremezsin demesini hiç unutmam ama bu düzen kaybolalı çok oldu ağaaaa şimdi tam tersi herşeyi göz önüne dökmek ve olanlar olmayanları sonuna kadar ezmesi moda oldu görmüyormuyuz sosyal medyada 60 tl'ye lahmacuncuları o ünlü 'steakhouse'culardan çıkmayan bir fotoğraf çektirmek için 2 haftalık yemek ihtiyacını o hesap kutusunun içine koyanları.düzen bozuldu mertlik hoşgörü yerini bencillik doyumsuzluğa teslim etti bizde buna bi güzel izin verdik bazı zamanlar saatlerimizi harcıyoruz o sosyal medya hesaplarına onların yaşantılarına özeniyoruz onlar gibi olmaya çalışıyoruz peki sonuç kabarik kredİ karti ekstresİ ! ama hiç bırakırmıyız hala devam ediyoruz onların ününe ün şanına şan katmaya sonuna kadar devam ediyoruz peki kazanan kim bizim sayemizde istedikleri herşeyi yapan insanlar mı yoksa onların var olması için zamanını ve parasını sonuna kadar harcayıp ay sonunu nasıl getircem diye düşünen bizler mi.diyeceğim o ki kanmayın dostlar kanmayın hayatı mükemmelleştirmek sadece sizin elinizide başkalarının hayatlarına özenerek sadece onları yaşatırsınız ama kaybeden siz olursunuz bu günlük benden bu kadar bir daha ne zaman dönerim bilmiyorum kendinize iyi davranın barişla kalin !.
w4silo
w4silo
5 ay
bugün 20 yaşıma girdim gece 3:45 civarı bir anda uykumdan uyandım telefonuma baktım bi çok bildirim amaann deyip kapatıp telefonu bir sigara yakıp yurdun penceresinden dışarıyı izlemeye başladım geçmişimi önüme getirdim zamanın ellermden akıp gittigi gerçegini ne yapsamda değiştiremedim işte dün gece kimse doğum günümü kutlamadı halam aradı ogluşum dedi iyiki doğdun iyiki benim oğlumsun dedi bu biraz beni mutlu etti işte annemi hiç tanımadım nerdeyse bana annemden çok annelik yapan kadına bırakında anne deyim diyorum merak edenlere işte gece birden nabıyorsun ulan dedim kendi kendime mutlu olmak zorundasın babamın son isteği olan üniversite oku oğlum cümlesini sonuna kadar yerine getirdim iyi bir insan olmaya çalıştım insanları üzmeyi değilde kendimi üzmeyi seçtim yıllarca ama neden hiç kendimi mutlu etmedim bilmiyorum.su verdiğim çiçekler bile mutlu oldular lan dedim ben niye olmadım ama olcam elimden geldiği kadar denicem ve çabalıcam bana göre şuan hayatı yarıladım şuan belkide benim için hayat başlıyor...
w4silo
w4silo
6 ay
12 sene oldu seni tanımayalı bugün sana birşeyler yazmam gerektiğini fark ettim 12 dir annesini tanımayan bir insanım annem nasıldı hatırlamıyorum bile saçları ne renkti gözleri acaba benimkiler gibimiydi diyorum çünkü sen annene çekmişsin diyordu herkes güzel bir evlilikmiş başlarda sonradan yapamamışlar be suçlamadım onları sonra bir anda çıkıp gelen ölüm haberi annem nerede baba sorularına gelcek olum diye baştan sağma cevaplar ile oğlunu kandıran bir baba ama o babanın gözlerinden herzaman bu sorudan sonra bir iki damla yaş sonra zaten fark ediyorsun annem gitti diye sonra pat diye seni annesiz büyütüp bütün zorluklara gögüs geren o adamı kaybetmek küçükken yanında yatmama izin veren o adamın şimdi yanında yatmama izin vermiyorlar ama ümitlerim hep yemyeşil be dostlar bana güzel şeyler katan o insanları anılarımda ayakta tutmaya çalışıyorum öyle üzüntüden karalar bağlayan biri degilim her birgüne ümit dolu uyanmak beni mutlu ediyor güzel güneşli günlere inanmak beni mutlu ediyor ben mutlu olabiliyorsam arkadaşlar bu mutluluğu siz daha çok hak ediyorsunuz ümitleriniz hep capcanlı ve taze olsun sıcak bir samsun gününden hepinize sevgiler w4silo mutlu sizde olun...
w4silo
w4silo
6 ay
şuan kafam çok iyi ama neden yazıyorum bilmiyorum belkide biri derdimden anlar diye ümit ettigimden şuan şarj yüzde 10 dedi telefon bile yalnız bırakıcagını söylüyor arkadaş bugün sahilde dostlarıma hayat hikayemi anlattım kimi ağladı kimi teselli verdi ahhh r11 hadi kalkta kafamı sıcacık yurdumdaki yastığa koyayım şuan r11 de dans edesim var etsem mi acaba diye düşünmeye başladım bile varmısınız ulan r11 de sigara yakmaya şöförede üflicem be off ben r11 de uykuya dalıyorum see you next time
w4silo
w4silo
6 ay
zeki bi kadın istiyorum zekasıyla beni kendisine aşık etsin herkes diyorya yok böyle güzel olsun yok şöyle fiziği olsun senin hiç bişeyin olmasın zeki kız beraber aykırı bi ilişkimiz olsun görenler kıskançlıktan çatlasın seni öyle seviyim ki annem gibi babam gibi onların yokluğunu seninle kapatayım gözünden düşen kirpik tanesi benim hazinem olsun öyle seveyim işte seni damardan gir vücüduma bağışıklık sağlayım hemen sana...
w4silo
w4silo
6 ay
ve uzun bir süre sonra geri döndüm 30 mg lik paxeranın üzerinde bıraktıgı antidepresan etkisini kullanarak yazıyorum bugün sizlere ama nedendir bilmiyorum devam ediyor o antidepresanın yok edemediği etki üzerimde yalnızlık. kimse ilaç olamadı şu zaman kadar bilmiyorum farklı şeyler bekliyorum belkide beni kendi istedikleri kalıba göre şekillendiren kişiler yüzünden soğudum sanırsam ilişkilerden ben neşeli ve hayat dolu bi insanım insanların bana nasıl baktıkları veya ne dedikleri hiç umrumda olmadı şu zamana kadar çünkü mutluyum be abi bugün spor salonundan çıktıktan sonra r11 bindim ve herkesin gözü bendeydi neden çünkü dövmelerim vardı kollarım da bazıları nefret edici bakışlar bazıları ise meraklı bakışlar sarf ediyordu ama durdum hepiniz nalet olun bu hayat benim ve ben yaşıcam buda böyle bi anım diyerekten bugünlük bu kadar yeter
w4silo
w4silo
8 ay
bu aralar kanser temalı şarkılara sardım kendimi kanser gibi hissediyorum içimde öyle bir tümör var ki atılmıyor birazdan tuvalet seçenegini denemek üzere sıcak yurt koridoruna doğru hedef alcam.yorgunum dostlar yorgun annesizlik babasızlık yoruyor beni sahte sevgiler sahte gülüşler yaralıyor beni her zamanki gibi bi bir sigara yakıp aman be ne olcak hayat güzel deyip günlerimi geçiyorum.annem ve babam haricindeki bütün ailem isveçte çık gel diyolar gidemiyorum çünkü bırakamıyorum bu samimiyeti ben sokakta tramvayda amcaları neneleri çocukları seviyorum nasıl giderim be sizi bırakıp geçenlerde bi kızla ilişkim vardı yapamadım "bono hozor vormoyorson " diyerek yollarımızı ayırdık bak bundada yüzümüz gülmedi neyse ben bi fırt daha çekip aman be ne olcak hayat güzel... diyeyim (diyemedi)
w4silo
w4silo
8 ay
dün en sevdiğim bir arkadaşımla kafalar çakır rakı masasında aramızda geçen muhabbeti size anlatmak istedim bu arkadaşıma bir soru sordum hayattan bir beklentin var mı ? bana verdigi cevap çok kısa ve basitti bu hayat bize ne verdiki ne bekliyelim... bu hayat bize seçenekler verdi o kafanı yastığa koydugunda yaptıkların veya yapmadıkların yüzünden pişmanlık duygusunu senin o iliklerine işledi gel gelelim ki bunun farkına varamayan insanlar tanıyorum hayat güzel be dostlar ertesi günler güneşli ümidi ile kafamı yastıga koymaktan bıkmadım çünkü o güneş bana ümit veriyor yarın yeni bir gün gibi uyanmamı sağlıyor gel gelelim ki samsunun yağmurlarından bu güneşi arar oldum bu aralar antidepresansız kafam yerine gelmiyor bu yağmurlu günlerde ama benim önceden antidepresanım insanlardı insana aşık bir varlıktım ben insanlardı beni mutlu eden güldüren veya hüzünlendiren ama kimsem kalmadı haa sanmayın öyle kız arkadaşından ayrılıpta burda sitem mesajı yazdığımı düşünmeyin zaten sevmem öyle şeyleri benim yarim sevmesin beni sahiplensin beni yeter zaten o gözümdeki çapagımı alsın gömlegimin yakasını düzeltsin gözümden düşen bir tek parça kirpiğimi alsın o beni mutlu bir adam yapar amann neyse yine manikdepresif notlarımdan biride bu saglıcakla kalın...
w4silo
w4silo
8 ay
merhaba, uzun bi aradan sonra geri döndüm belki beni hatırlayanlarınız vardır. bugün kalktığımda düşündüm acaba nerededir,kiminledir.biz onu düşünürken o kimi düşünüyordur bu soruları hep sormadıkmı kendimize aslında,unutamayıp takılı kaldıklarımız olmadımı,o takılı kaldıklarımız yanımızda olmasalar bile hala hayatımıza etki etmez mi işte en çok o koyar insana. unutmaya çalışırsın ama bir kelime bile bazen onları bize hatırlatır,bugün işte o en çok ihtiyacımız olduğu zamanda yanımızda olmayanlara yazıyorum.ben hiç aşk acısı çekmedim yada kız arkadaşımdan ayrılıp onu unutmaya çalışmadım zaten öyle unutulcak gibide ahım şahım bi kız arkadaşım olmadı ama hep bir aile hasreti çektim en ihtiyacım olduğu zamanlar annemın yanımda olmamasına sitem ettim yada benim bu hayattaki tek varlığım ve ruhumun yarısını içinde barındıran babamın bu son altı aydır yanımda olmaması,aslında bana bu acıları yaşatandı.neyse kendi sorunlarımı şimdilik bir kenera bırakıyorum gelelim sizin sorunlarınıza.herşey güzel olmak zorunda değil bu güzelliklerin acısınıda yaşamak gerekiyor bazen,bu acılar insana olgunluk ve hayata karşı ayakta durma gücünü veriyor.sınavdan düşük aldığı için üzülmek yerine neden düşük aldım diye kendimize sorsak aslında belkide bundan bi ders çıkarabiliriz ama biz insan alemi kolaya kaçıyoruz ve üzülende biz oluyoruz eger bunları basit yöntemlerle aşarsak mutlu olan emin olun biz olucağız. yanındayken kıymetini bilmediklerimiz nedense zaten hep gittikten sonra içimize bir acı bırakıyor. o çıkıp gitmiştir ama sen olduğun yerde kalmışsındır varmı bunun gibi bir acı yada sevgilim terk etti çok yalnızım en büyük acıyı ben yaşıyorum diyerek dünyadaki acıları küçümseyen insanlardanmısın sende yoksa yada en sevdiğin bir hastane köşesinde yaşamla savaşırken onu mutlu etmek için hiç istemesede zorla etrafa gülümsemeler saçan mısın yoksa sen o boş eve anılarla yüzleşmemek için girmemeye korkan mısın.sonuç olarak kimsenin acısı küçük değildir,sana ufacık görünen bir acı karşıdaki kişinin belkide içini parçalıyor bilemiyoruz ama onu acımasızca yargılayıp farklı şeyler söylüyebiliyoruz gelin o sözleri söylemeyelim,gelin acılarımızı beraber yaşıyalım. sözlerime büyük acılar yaşamış ve o acılara karşı gücünü bitirip hayata gözlerini yuman büyük bir üstaddan sözlerle bitirelim. bu arada sevin,özgür olun ve hayata inat yaşamaya devam edin...
acı çekmek özgürlükse özgürüz İkimizde.
o yuvasız çalıkuşu bense kafeste kanarya.
o dolaşmış daldan dala savurmuş yüregini.
ben bölmüşüm yüreğimi baş kaldıran dizelere.
w4silo
w4silo
11 ay
yarın kahvaltıya beraber gitmek isteyen var mı tek başıma gitmek istemiyorum yazılarımı okuyanlar bilir beni nokta.
w4silo
w4silo
11 ay
tamam şehir güzel insanlar konusunda ise tam karar vermedim daha ama ankaramı özledim be aga tunalıdan sarhoş eve yürüyerek dönmeyi kızılayda ne eti oldugunu bilmeden yedigimiz tavuk döneri şuan bom boş olan içinde sadece kaybettiğim insanların anı ları ile dolu o evimi özledim bazen eski kız arkadaşlarımı bile özlüyorum yeni biri olmasınada imkan vermiyorum hayatımdaki herkesi kaybettim peki biri daha girip giderse bu adam ne yapar diyorum cidden bilmiyorum umut fakirin ekmegi ama çok fakirleştik be agaa neyse eşref saati burda sona erer dert dinlerim yaşam koçu gibiyim şimdi diyorsunuz bu kadar karamsar adam nasıl yaşam koçu olur diye benim kendime ilacım yok ücret 1 tane sigaranızı içerim ☺
w4silo
w4silo
11 ay
bugün omü yaşamdaki şoktan tüy dökücü alıyordum arkamdaki 3 tane kızın igrenç bakışlarına mahruz kaldım. nedır bu yani ayıp mı ilkel geldiniz ve öyle öleceksiniz
w4silo
w4silo
11 ay
bugün boş boş kampüste oturacağım yapcak hiç bişeyim yok derdi olan varsa gelsin aga dinlerim sabaha kadar belli mi olur iki tane de ben anlatırım beraber düzene söveriz peace from the world diye bağırırız..
w4silo
w4silo
11 ay
bugün akşam r11 deki kulaklıklı kız beni bul koyu gömlekli paçaları katlı küpeli çocuk ben ohh be sonunda bende r11 kervanına katıldım
w4silo
w4silo
11 ay
sabah r11 de uyudum tramvayda uyudum gsf de uyudum hep uyudum dönüştede uyudum yeşil yelekli dövmeli uyuyan birini gördüyseniz o benim ve yine uyuyorum
w4silo
w4silo
11 ay
bugünde kampüste koştum millet yamyam gibi bakıyor yapmayın arkadaşlar spor yapıyoruz 😊
w4silo
w4silo
11 ay
geceleri bir başka oluyormuş samsun sanırsam bunu anladım ilginçtirki bir kasvet çöküyor çıkıyorum akşamları bütün kampüsü koşuyorum takıyorum kulaklığımı kimse bu manyak bakışlarına mahruz kalıyorum bende kendimi böyle iyileştiriyorum yok mu akşamları koşacak insanlar...
w4silo
w4silo
11 ay
merhaba, bugün kalktığımda düşündüm acaba nerededir,kiminledir.biz onu düşünürken o kimi düşünüyordur bu soruları hep sormadıkmı kendimize aslında,unutamayıp takılı kaldıklarımız olmadımı,o takılı kaldıklarımız yanımızda olmasalar bile hala hayatımıza etki etmez mi işte en çok o koyar insana.
unutmaya çalışırsın ama bir kelime bile bazen onları bize hatırlatır,bugün işte o en çok ihtiyacımız olduğu zamanda yanımızda olmayanlara yazıyorum.ben hiç aşk acısı çekmedim yada kız arkadaşımdan ayrılıp onu unutmaya çalışmadım zaten öyle unutulcak gibide ahım şahım bi kız arkadaşım olmadı ama hep bir aile hasreti çektim en ihtiyacım olduğu zamanlar annemın yanımda olmamasına sitem ettim yada benim bu hayattaki tek varlığım ve ruhumun yarısını içinde barındıran babamın bu son altı aydır yanımda olmaması,aslında bana bu acıları yaşatandı.neyse kendi sorunlarımı şimdilik bir kenera bırakıyorum gelelim sizin sorunlarınıza.herşey güzel olmak zorunda değil bu güzelliklerin acısınıda yaşamak gerekiyor bazen,bu acılar insana olgunluk ve hayata karşı ayakta durma gücünü veriyor.sınavdan düşük aldığı için üzülmek yerine neden düşük aldım diye kendimize sorsak aslında belkide bundan bi ders çıkarabiliriz ama biz insan alemi kolaya kaçıyoruz ve üzülende biz oluyoruz eger bunları basit yöntemlerle aşarsak mutlu olan emin olun biz olucağız.
yanındayken kıymetini bilmediklerimiz nedense zaten hep gittikten sonra içimize bir acı bırakıyor
o çıkıp gitmiştir ama sen olduğun yerde kalmışsındır varmı bunun gibi bir acı yada sevgilim terk etti çok yalnızım en büyük acıyı ben yaşıyorum diyerek dünyadaki acıları küçümseyen insanlardanmısın sende yoksa yada en sevdiğin bir hastane köşesinde yaşamla savaşırken onu mutlu etmek için hiç istemesede zorla etrafa gülümsemeler saçan mısın yoksa sen o boş eve anılarla yüzleşmemek için girmemeye korkan mısın.sonuç olarak kimsenin acısı küçük değildir,sana ufacık görünen bir acı karşıdaki kişinin belkide içini parçalıyor bilemiyoruz ama onu acımasızca yargılayıp farklı şeyler söylüyebiliyoruz gelin o sözleri söylemeyelim,gelin acılarımızı beraber yaşıyalım. sözlerime büyük acılar yaşamış ve o acılara karşı gücünü bitirip hayata gözlerini yuman büyük bir üstaddan sözlerle bitirelim.bu arada sevin,özgür olun ve hayata inat yaşamaya devam edin...
acı çekmek özgürlükse özgürüz İkimizde.
o yuvasız çalıkuşu bense kafeste kanarya.
o dolaşmış daldan dala savurmuş yüregini.
ben bölmüşüm yüreğimi baş kaldıran dizelere.