resmen 1 ay oldu okul açılalı...ailemden uzak memleketimden ve arkadaşlarımdan uzak tam bir ay...şu ana kadar bi sorunum olmadı bu şehirde ama yalnızlık ve özlem boğuyor biraz beni...kimse samimi gelmiyor bana kime yakın hissettiysemde kendimi o kişiden ters bi hareketiyle soğuyorum. haliyle arkadaşlarımı çok özlüyorum. o samimi ortamlarımızı... özlem, göğüs kafesimi parçalıyor.. anlayacağınız çabalıyorum yaşamak için.

zamanla alisirsin insallah guzel olur hayatin ;)

seninle aynı duyguları paylaşıyorum...

nedense duygulağıma tercüman olmussun