LorneMalvo
hayattaki en ironik durumlardan birisi de bipolar olmak sanırım.öyle bir şey ki mutlu olduğun zaman bilirsin ki ilaçlar işe yaramıyor hastalık seni kontrol altına alıyor.ve bunun intikamını çok kötü şekillde alacak bipolar bunu biliyorsun :( sen böbrek karaciğer mahvet abi belli bir yerden sonra işe yaramıyor.sonun ya hastahane ya da mezar oluyor :( sen sen değilsin abi sen mr. ya da mrs.bipolarsın.bakmayın siz bunları söylediğime ne zamana kadar psikiyatriste bile gitmeyeip bipolar dendiğinde umursamadım bile.kendini özel sanıyorsun çünkü öyle şeyler yaptırıyor ki :( bir de kimse sana inanmayacak gibi geliyor.İlk psikiyatriste gitmeye karar vermek dönüm noktası oluyor sanırım.
ve acı gerçek insanlar da öyle bir algı var ki bipolarlar rock yıldızı film yıldızı vs.onlar çok uç örnek abi.çoğu bipolar hayatta bir yere gelemiyor.tabii hastalığın seviyesine bağlı.tabii çoğu insan bipolar ne hi hi hi modunda.zaten tartışmalardan o kadar doldum ki buraya iç döküyorum.
tebrik ederim bipolar beni tükettin bitirdin :( bana yaptıkların yüzünden beni gerçekten seven tek insanları ailemi de kahrettin ya asıl kahreden o.
ailemin yoğun ısrarıyla ufak bir süre hastahane deneyimim de oldu ama ben dayanamadım.tabii orada öyle insanlar gördüm ki ben çile çektim demeye utanıyorum :( ah be o tükenmişlik çaresizlik gözlere öyle bir yansıyor ki :(
doktorum da bipolarla çok mücadele etmiş.o kadar hayranım ki ona en büyük idolüm oldu.
İyileşeceğim :( İyileşiyorum sanırım ama bir tuhaf normal değil gibiyim :(
LorneMalvo
hayatta sevgiden daha güçlü şey yok sanırım.öyle yorgun isteksiz anatomi videoları izliyordum.genellikle bir konudaki tüm videoları denerim hangi anlatımı beğenirsem onu izlerim.neyse bir videoya tıkladım işte baya da eskiydi video görüntü kalitesi falan çok kötü.ama ilk baştan anlatan kişi çok hoşuma gitti o yüzden izledim.neyse video ilerlerken bir gülme sesi duydum ilk başta acaba hayal mi duydum dedim.tekrar tekrar tekrar geri sarıp dinledim.ve gözyaşlarına boğuldum.o gülüş ablamın gülüşüydü.hiç beklemediğim anda en sevdiğim insanın gülüşünü duymak...İlk başta acaba özlemimden hayal mi duyuyorum dedim ama gerçekti.gözyaşlarına boğuldum fakat sonra içime öyle bir mutluluk geldi ki...hemen aradım.tabii nöbette olduğu için o an dönemedi sonra döndü.sesi o kadar yorgun geliyordu ki :( kendisine anlattım onu da ağlattım :( ah be sevgi o kadar güçlü ve güzel ki :( günlerdir yemek yiyemiyordum iştahım bile açıldı.hiç düzgün ders çalışamazken bu saatlere kadar çalışabildim.
hayatta en kıymetli şey sevdiğimiz insanlar ve sağlık.bende 2.cisi yok ama ilkinin kıymetini bilemiyorum bazen ne kadar acı.gerçi genel olarak sevdiğimiz insanların değerini bilemiyoruz :(
LorneMalvo
geçenlerde lisemi ziyarete gittim. otobüsle gitmek bir tuhaf geldi hızlı trene alışmışım hep. sonra ankara'dan değilde samsundan gitmekte tuhaf geldi. duvarlarını görür görmez içime bir şeyler oturdu. bahçeden girdim ağlayacaktım da tuttum kendimi. en sevdiğim hocamın dersini öğrendim. matematik hocasıydı kendisi. ellerim titrer halde çaldım kapıyı. beni gördüğü ilk o an gülümsemesi ve oğlumm demesi... ben haykıra haykıra ağladım sınıfın önünde. öğrenciler şaşkın şaşkın bakıyor :( ama nasıl özlemişim hocamı.
sarıldık baya.sonra öğrencilere tanıttı beni ama öyle bir gururla anlattı ki beni. oysa ben hiç layık değilim içim parçalandı :( çocukların sorularını cevapladım :d mükemmel bir duygu :d çocuklar dediğim 12.sınıflar sjjsjjsjj
sonra yurdu gezdim.öyle bir yurttu ki güneş doğmazdı :( vay be zaman ne çabuk geçmiş. daha ilk geldiğim günleri hatırlıyorum da hiç hayal edemezdim biteceğini de ziyarete geleceğimi. İnşallah 6 sene sonra buraya mezun olmuş gelipte ne çabuk geçti vay be diyebilirim :d ama terapi gibi geldi mutlu oldum. tabii yine saçma olaylar yaşadım. aynı dönemden 2 kişiyle karşılaştım biraz konuştuk canımı sıktılar :(