LorneMalvo
düşünüyorum da ben bir robotum sanırım.kendi düşüncelerimi hiçe sayıp ailem olsun çevrem olsun hep onların dediğini yapıyorum.başkalarını kırmaktansa hep kendimi kırmayı tercih ediyorum.
yapmak istediğim bazı şeyler oldu ama istemiyorlar diye yapmadım.içimde çok kötü kaldı.
futbola aşırı tutkum vardı.gerçekten bir şeyler yapabileceğime inanıyordum ama ailem hep karşıydı.en azından denemek isterdim.liseye kadar büyük bir kulübün altyapısındaydım.küçük yaşta o profesyonel ortamı tanımak nasip olmuştu.o zamanlar tanıdığım şu an profesyonel olan baya bir insan da var.ama ailem hep baltalıyordu.çok zor şartlar altında devam edebiliyordum ve üstümde büyük bir baskı vardı.sırf oraya devam edebilmek için istedikleri her şeyi yapıyordum ama yine de yaranamıyordum.her şeyiyle onların istediği gibiydim ama tek bir günahım vardı çok büyük bir günahtı o da :( liseye geçene kadar bu böyle devam etti.liseye hazırlandığım sene bana dediler ki ankara fen lisesini kazanırsan izin vereceğiz.ama derslerini asla ihmal etmeyeceksin.ve ne oldu ben kazanamadım.ondan sonra devam da etmedim.sırf fen lisesi olsun diye başka bir şehre yolladılar beni hiç istemezken.orada yurt hayatını hiç sevemedim.o yıllarım hep zehir gibi geçti hep.içimde kaldı hep.sonra kendimi bir şeylere verebilmek için çok uğraştım.matematiğe hep ilgim vardı.matematik okuyacaktım.bilim adamı olacaktım.ama benim ne düşündüğümün bir önemi yoktu yine :( ailem karar vermişti bile ne okuyacağıma.sonuçta yine kendi düşüncelerimi hiçe sayıp onların istediğini yaptım.aksini yapsam asla vicdanım rahat etmezdi şimdi vicdanım rahat bu açıdan bazı şeyler içimde çok fena kaldı :((
üniversiteyi genel olarak sevmiyorum ama burada da kendimi keşfetmeye çalışırken yine kendimi bir şeylere kaptırdım.ama bunu kimselere söylemiyorum çünkü yine bana diyecekleri şeyi biliyorum :(( bölümdeki arkadaşlardan benim istediğim şeyi isteyen hiç kimseyi tanımadım daha.ben yine yalnız kaldım burada da :((
burada üniversite olayını anlattım ama genel olarak benim hayatım hep böyleydi.hobilerime hep karışıldı.hep eleştirildim :(
LorneMalvo
merhabalar.nasılsınız ? uzun süredir girememiştim siteye.aslında bu konuda çok vefalı birisiyim.bir siteye bir kere kaydolmam bile yeterli sürekli girmem için.takıntı gibi bir şey.
sitenin aktifliği azalmış gibi sanki :(((
giremediğim sürede hayatımda pek bir değişiklik olmadı.derslerimi düzeltim bu sene sınıfı geçecek gibiyim.daha da çöktüm.kendimi kesinlikle 19 hissetmiyorum.vücut kitle indeksim 15lere kadar düştü.yavaş yavaş gidiyorum galiba :((( aslında bu biraz iyi bir şey gibi oldu.annemin durumumun ciddiyetini anlaması için böyle olması gerekiyormuş sanırım.ben bipolarım ve bu teşhis bana konulduktan sonra beni en çok desteklemesi gereken insan olan annem bir türlü kabullenemedi bu durumu.o ilaçları kullanmamı hiç istemedi.İşin daha da ilginç olan tarafı annemin de doktor olması.neyse ben öyle bir hale geldim ki annem bile hatasını anladı.
benim asıl demek istediğim mücadele etmekten asla vazgeçmeyin.yüzümde hiç yaşam belirtisi yok ama ben bile bir şeyler yapabilmek için mücadele ediyorum :( umudum yok yine de bir şeyler için çabalıyorum.
cidden bu sitede pek bilinmem ama girdiğim zamanlar baya aktif olarak okuyordum.o yüzden buradan bir çok insanı tanıyor gibiyim.en azından haklarında bir şeyler biliyorum.o yüzden böyle yazabiliyorum.
hoşça kalın :( sevgiyle kalın.