arkadaşımla çarşıda dolaşırken öğrencimle karşılaştım. "aa, merhaba, görüşürüz!" dedim. o da bana, "hocam, inşallah hep mutlu olursunuz, hep mutlu olun hep!" dedi aniden, minnettar bakarak. ben bu öğretmenlik işini çok seviyorum galiba ya. dünyalar benim oldu. dün de bir öğrencim benim resmimi çizmiş. henüz 7. sınıf ama birebir olmuş. kalbimde kelebekler uçuşuyor gibi bir gün. öğretmen olmak başka bir mona lisa yaratıyor gibi.. yaşayıp göreceğiz 🌸

yüzünü bir kere bile görmediğim, sesini hiç duymadığım ama yüreğini hissettiğim güzel insan,
konuşma arasında geçen bir kupa muhabbetinin bu arkadaşlığı somutlaştırabileceğini kim bilebilirdi ki..
yüzün yok belleğimde ama hediyen var elirimde, içinde güzel bir yürek ile. hep mutlu ol 💛