3. sezonu yarıladım. dizide sinirleri yıpratan iki durum ortaya çıktı. 1) genel olarak her 10 cümlede bir herkesin birbirine bu senin hatan değil, bu senin suçun değil demesi. 2) herkesin yalnızken yaşadığı paranormal olayları kimseye anlatmayıp ya illa yakalanması durumunda ya da artık son raddeye gelince birileriyle paylaşması. manyak mısınız neden anlatmıyorsunuz arkadaşlar? kocaman ev var toplaşın her gece ben bugün bunu yaşadım diye anlatın çözüm arayın. ama yok illa kendi başlarına çözmeleri lazım. herkes bir köşeye çekilip nasıl kurtulacaklarına dair yol arıyor. ayrıca konudan bağımsız bazı şeyleri gözümüze sokup normalmiş gibi yansıtmaya çalışmaları da başka bir detay.

2022 çıkışlı korku, gerilim ve bilim kurgu türü amerikan yapımı dizi. araçla seyir halinde olan insanların yolları bir şekilde dizideki kasabaya çıkıyor. kasabadan çıkmaya çalıştıkça dönüp dolaşıp aynı yere geliyorlar. bu da yetmezmiş gibi geceleri ortaya çıkıp insan kılığında dolaşan yaratıklar var. bunlara av olmamak için çareler arıyorlar. birinci sezonu bitirdiğim şu dakikalarda bu neydi şimdi gibi bir düşünce sirkülasyon içindeyim. 2. bölümü izlerken bu en fazla bir bölüm daha yaşar dediğim karakter sezon sonunda en önemli kişilerden biri oldu. bunda bir pislik var dediğim karakter başkasını kurtaracağım diye öldü. öyle bir dizi ki nereye çeksek oraya gidebilir durumda. kurgusu çok iyi o yüzden tahmin edemiyorsun demekle bu ne biçim kurgu ya her şey havada demek aynı anda mümkün. belki sonraki sezonlarda bu durum değişir. platformlarda o kadar çok hipotez var ki spoiler yememek için hiçbirini açıp detaylı okuyamıyorum. evet mantık hataları var ama ikinci sezon da izlenir muhtemelen.

en çok sen biliyorsun diye telefonla kavga etmeme sebep olan olay.

bir mucize olsa ve taş devri insanları ve günümüz insanları mevcut bilinçleriyle yer değiştirip yaşamaya çalışsalardı acaba hangi grup ne düşünürdü? İlk pes edip kendi zamanına dönmek isteyen hangisi olurdu? ya da ikisi de memnun kalıp devam mı etmek isterdi?

yok artık. olsa olsa (bkz: yaş alma belirtileri) olur.

son bir iki senedir yaşadığım durum. her sene daha da çirkin olmaya devam ediyor. İnci gibi yazım gitti yerine bambaşka bir şey geldi. ya ben burada ne yazmışım diye cümle okuyup çıkarım yapmaya çalışıyorum. kalem kağıtla bu kadar haşır neşir olup bunu yaşamak da ne bileyim... ne sebep olduysa umarım çabucak düzelir de bu rezalet biter.

az önce sosyal medyada azerbaycan türkçesi ile dublajlanmış supernatural' den bir kesit önüme düştü. hayatımdaki eksik buymuş gibi bir şey yazmış yorumlarda biri gerçekten öyle sjshshs duyduğum anda gülümsememe neden olan bir dil. tuhaf biçimde odağım sıfırlanıyor. İlk 10 saniye kadar sadece dinliyorum ne anlatılıyor zerre anlamıyorum. ezbere bildiğim filmleri hiç izlememişim gibi bir etkisi olabilir diye bir hipotezim oluştu. İlk fırsatta deneyeceğim.

"dünya değişiyor. bunu suda hissediyorum, toprakta hissediyorum. kokusunu alıyorum. eskilerden pek bir şey kalmadı zira hatırlayanlardan yaşayan yok artık."

gecenin köründe derin sessizlik hakimken üst kattan gelen bilye ya da benzeri bir cismin yuvarlanma sesi

ukraynalı pasta şefi. bir mimar olarak yaptığı pastalarda geometrik desenleri, matematiksel hesaplamaları kullanması dikkat çekiyor. ayrıca 3d baskılı modellemeler ile silikon kalıplar sayesinde portakal, limon ya da çilek gibi meyvelerin bile gerçeğinden ayırt edilemeyecek düzeyde pastalarını yapmasıyla öne çıkıyor. İnsan kıyıp da çatal vuramaz gibi geliyor. o kadar muntazamlar.

fransız pasta şefi. son dönemde oldukça popüler ve kendi ismiyle anılan tatlıları ülkemizde de bazı marketlerde satılıyor. sosyal medyada ürettiği içeriklerle önemli bir takipçi kitlesi var. her gördüğünde videolarını sonuna kadar izleyen biri olarak hunharca kullandığı vanilya çubukları yüzünden bu kadar kullanmana gerek var mı be adam demekten kendimi alamıyorum. ellili yüzlü paketleri kesip kesip boca ediyor. vanilya çubuklarından sıradağlar arasında tatlı yapıyor.

kütahya yöresine ait 9/8 lik bir türkü. aşağıdaki yorumu diğer söyleyenlere nazaran daha bir hoşuma gitti. ayrıca bağlama sevenler mutlaka çetin akdeniz'den dinlemeli.

m.ö. 3400' lerde büyük menderes ile dalaman çayı arasında karia (karya) uygarlığı yaşıyordu. rivayete göre kralın kızını o bölgenin en zehirli yılanlarından biri sokmuş. ölmek üzereyken simili bir balıkçı kızı kurtarabileceğini söyleyerek bir merhem sürmüş. bu merhem yörenin endemik otları ve yosun karışımıyla hazırlanmış. zehirli balıkların soktuğu insanlarda kullanmışlar tedavi etmişler. ertesi gün kızın ateşi düşmüş, şişlik inmiş. bir sonraki gün ise tamamen iyileşmiş. bunun üzerine kral simili balıkçıyı ve ailesini saraya almış. saray hekimleriyle tanıştırıp bütün çiçekleri, otları hatta denizdeki yosunları inceleyip ilaçlar yapın, hastalıkların tedavi edin insanları kurtarın krallığım her türlü desteği verecek diye talimat vermiş. yüzlerce yıl karialılar şifalı otlardan yüzlerce ilaç yapıp binlerce hasta iyileştirmişler. İşte bu yüzden "koca karia İlacı" sözü yüzyıllardır anadolu'da; "koca karı İlacı" diye kullanıyormuş.

emrivaki. saç diplerim karıncalanıyor öyle sinir oluyorum. yapabileceksem ya da öyle büyük bir şey değilse bile yapasım gelmiyor.çünkü bu bir nevi ben seni pek takmıyorum demek aynı zamanda.

eskiden bunu yalın, soner sarıkabadayı ve oğuzhan koç şarkılarında hissediyordum. şimdilerde ben de mabel matiz dışında kimsede anlayamıyorum. mabel'in şarkıları hep aynı desek aslında değil. ama nasıl böyle oluyor bilmiyorum.

2021 çıkışlı ogün sanlısoy şarkısı. İlk olarak kendisi yerine karaf isimli gruptan dinleyip grupla da tanışmama vesile oldu. İtiraf edeyim ogün sanlısoy' un şarkısı olduğunu öğrenince çok şaşırdım. sanki onun değil gibi. hatta o kadar değil ki ogün' den ilk dinlediğimde şarkı koşuyor gibi hissettim, hoş gelmedi. belki de ilk karaf' tan dinlediğim içindir. karaf ise oldukça sakin söylemiş. bazı yerleri, (özellikle) enstrümanlar gayet güzel. bir de o kadar içten söylüyor ki insan ister istemez baştan sona dinliyor. bunun bir de ikisinin bir araya gelmiş versiyonunu dinledim (bir kez dinledim ve başka bulamıyorum) şarkı yerini bulmuş resmen. karaf çalıp ogün söylemiş çok daha iyi olmuştu.

birkaç kez denk geldim ve sebebi konusunda tek bir mantıklı sebep bulamıyorum. bulmaya çalışmam da benim hatam olabilir.

gözümün önünde bir sürü parlak integral işaretlerinin dolaşmasına sebep olan başlık.

mantığını basitçe anlatmak gerekirse durum şu : elimizde periyodik bir fonksiyon var diyelim. biz bu fonksiyonu birçok sin(ax) ya da cos(bx) ile elde edebiliyoruz. yani karmaşık bir periyodik fonksiyonu, farklı frekanslardaki basit sinüs ve kosinüslerin toplamına ayırıyoruz. buna verilen en bilindik örnek sestir. tek bir nota sinüs ya da kosinüs iken notaların oluşturduğu ses bizim karmaşık periyodik fonksiyonumuz oluyor.

kuşlar arabalarla (hatta tramvayla) yarışıyorlar