gerçekten kimsenin olmadığı yalnızlık mı kötü yoksa az bir kalabalığın arasında yalnızlık çekmek mi karar veremiyorum. eğer ikincisi ise, anlaşılmamak daha kötü olmuş oluyor aslında. peki insan neden anlaşılmak istiyor ? anlaşılmak istemek de aynılaşmak gibi mi ? eğer öyleyse bu bencillik olmuyor mu ?

bence kötü olan ikincisi ilkinde nolduğun belli en azından gerçekten yalnızsın ve bununla mutlu olabilirsin. İkincisindeyse seni anlamayan insanlarla mutsuz bi birlikteliğin içine sıkışmışsın. daha rahatsız edici.

8 yorum daha var, göster