gerçekten kimsenin olmadığı yalnızlık mı kötü yoksa az bir kalabalığın arasında yalnızlık çekmek mi karar veremiyorum. eğer ikincisi ise, anlaşılmamak daha kötü olmuş oluyor aslında. peki insan neden anlaşılmak istiyor ? anlaşılmak istemek de aynılaşmak gibi mi ? eğer öyleyse bu bencillik olmuyor mu ?

yalnızlığın her iki seçenekte de kötü olması içinde bulunduğun durumu kendin seçip seçmemene göre değişir.her iki yalnızlık türünde ki gibi de yalnız kalmışlığım var ama kendi seçtiğim bir durum olduğundan herhangi bir rahatsızlık hissetmedim ama beyninde yalnız kalmak istemediğin ile ilgili en ufak bir fikir bulunuyorsa iki durumda gittikçe artan bir ivmeyle psikolojine zarar vermeye başlar.eğer yalnız kalmak istemiyor ve 2.durumun içersindeysen boktan bir durumdasın ama 1. durum içersindeysen daha da boktan bir durumda oluyorsun.

8 yorum daha var, göster