1 Aslında ölüm ve yaşam diye birşeyin olmadığına kanaat getirmiş biri olarak çektiğim ızdırap beni gün geçtikçe eritiyor. Güçlü kalmak evrimsel olarak mantıklı bir kural olsa da, gününün binlerce yıl sonrasını düşünmek (üstelik oluşturduğun fikirlere inanmak) insanı inanılmaz bir boşluğa sürüklüyor. Tüm ideolojilerin yıkılacağını hepsinin nihai hedefe ulaşmak için bir araç olduğunu bile bile savunduğum ideolojiler var.Ve şuna da inanın ki yüzyıla kalmadan marksist düşünce büyük bir devrimle tarihe gömülecek, yine sol düşünce tarzını yansıtan fakat çok daha sağlam ve ekonomik perspektife ve insan doğasına ters olmayan bir felsefe oluşacak. Bu ise Küba da yıkılacak olan sol yönetimin kalplerini kazandığı yeni nesil bu fikrin neferleri olacak. Sonuç olarak aşk diye olmayan birşeyin acısı yerine gerçeklerin acısını çekiyorum, ve inanın çok daha yaralayıcı...