saat 12'yi geçince bana resim yapma perileri geliyor. masa lambamın altında bazen saatlerce resim yapıyorum. İnanır mısınız, en derin konuları, içinden çıkamadığım her şeyi bu anlarda yakalayıp çözüyorum. yine öyle bir gün bu geceydi. aklıma bir an öyle şeyler geldi ki kendimi ne kadar hafife aldığımı, yargıladığımı fark ettim. yeni şeyler deneyip üstüne gittim ve en azından denedim. bahane uydurmadım, başarısız olmayı göze aldım. basketbola başlama cesareti gösterdim, uzun yıllardır içindeyim ve beni en çok mutlu eden şeylerin başında. daha birçok spor dalına, farklı el sanatlarına yöneldim. baktım ki aslında kendime bir şeyler katmak için hiç durmamışım. yapamadıklarına değil de yaptıklarına odaklanmak gerekiyor.neyi yapamadım değil, neleri başardım? kendimize çok yükleniyoruz. kendimize bu kadar yüklenmeyelim ne olur. bir söz var instagram'da sürekli dönen: "sen de bu hayatı ilk defa yaşıyorsun, kendine bu kadar yüklenme."

bir söz insanı değiştirebilir.
bir kelime kararını,
bir duygu hayatını,
bir insan seni değiştirebilir.
@ByLegendArrow

geceye bir söz bırak ; "İkna edilmişlerle değil inananlar ile yola çıkılır"

'hayalinizi küçümseyenlerden uzak durun! ruhu küçük insanlar başkalarınıda daraltmak, azaltmak ister. '
m. twain
geceye bir söz bırakmış olayım.

geceye güzel bir söz bıraksak en iyi söz ne olabilirdi ki 🤔

"birine öyle bir söz söyle ki, ya yaşat yada öldür; ama asla yaralı bırakma.."