kendimi hic universiteye gidecekmisim gibi hissetmiyorum. ailemden 8-10 saatlik uzakta olmayacakmisim gibi. veya farkli bir ortamda bulunmayacakmisim gibi. aklimda gitmek bile yok. hic hazirlik bile yapmadim. herkes aklina takilan seyleri yaziyor oraya nasil giderim ne kadar uzaklikta tarzinda. herkesin merake ettigi bircok sey var. benim dusundugum tek sey ise sigarayi rahat rahat icebilecegim. ailemle bir problemim de yok. cok iyi dostlarimda var ama neden boyle bilmiyorum.

merhaba herkese, ben de artık omüdeyim, çok çekiniyorum kafam karışık şehir hakkında hiçbir bilgim yok yeni insanlarla tanışacağım yeni yerler keşfedeceğim bu da beni biraz korkutuyor açıkçası kendim istedim şehir dışına gitmeyi umarım çok iyi dostlar edinirim çok güzel huzurlu vakitlerim geçer bunu yalnızca kendim için değil herkes için istiyorum umarım güzel yıllar bizi bekliyordur☺️

ya benim dün gece ki o kötü hallerime dayanamayıp, trabzon'dan bayburt'tan gelen canım arkadaşlarımın güzelliği?.. "İyi dostlar biriktirdim, hepsi ailem oldu." 13 yaşımda beni uzaklara gönderdiler diye çok kızardım aileme önceleri. şimdi 20 yaşındayım ve bakıyorum da ne kadar çok "iyiki" var hayatımda. sırf üzgünüm diye taa nerelerden çıkıp gelen 3 sıpa, gelemediği için özür dileyen bi kaç minnoş. her şeyde hayır var tabii. birini alınca bin veriyor allah. üzgün olduğunuzda "nerdesin?" diyen dostlar versin hepinize.. İyi geceler görünmez ailem..

vizeler bitti herkes kendine 1 hafta tatil vermiş memlekete kaçmış. bugün derse girdim sınıfta sadece 3 kişi kalmışız. bazen diyorum bende gidiyim ailemin yanına dertlerimi, sevinçlerimi anlatayım, onların sıkıntılarını biliyim elimden gelen bişey olursa yardım edeyim diye ama sonra aklıma geliyor benim ailem zaten yanımda. "dostlarım" ben ailemden görmediğim ilgiyi dostlarımdan öğrendim. ama siz siz olun ailenizle eğer ki aranız iyiyse yani en azından sizi arayıp hal hatır soruyorlarsa sizde onları arayın yanlarına gidin onlarla mutlu olun.