üniden mezun olalı 3 yıl oldu. üniye ilk kayıt yaptırdığım zamanlar bulmuştum burayı da.. hatıralar dün gibi sıcak.. samsun bana çok güzel şeyler kattı, çok güzel insanlar, nice unutulmaz anılar ve bolca hayat dersi.. hayatımın aşkı zannettiğim adam hayatımın en büyük dersi oldu. o benim eşim, ailem derken cehennemim oldu. onun yüzünden samsunla ilgili hiçbir sey duymaya tahammülüm kalmadı. şu an 7 yıl önceki o günden çok daha gerideyim. o zamanlarda en azından umudum vardı, hayat ışığım vardı. güzel bir yerlere gelirim zannediyordum. her imkanı değerlendirmeye çalıştım olmadı. en son kpssyle şansımı deniyim dedim, o da elimde patladı. keske şu an şu siteye 7 yıl önce kayıt yaptırdığım ilk güne geri dönsem, o heyecanı yeniden yaşayarak... o günleri çok özledim.. umarım bundan sonraki her sey geçmişimi özletmeyecek kadar güzel olur..

yavaş hareket eden insanlara tahammülüm yok. deliriyorum yaptıkları işi izlerken. 5 dakikada yapılabilecek şeyleri uyuz uyuz yarım saatte yapıyorlar. onlar iş yaparken "off bırak be şunu mıy mıy mıy 1 saatte yapamadın" diyip kenara itesim geliyor. çok sakin olduğum bir ana denk gelse bile bir anda 10 kaplan gücünde sinirlenip gözüm dönebiliyor.

bittim ya. cidden. buluttan nem kapanlara dayanamıyorum artık. İyiyken iyi olup da en küçük bir hatanızda sizi dünyanın en kötü, en iğrenç insanıymış gibi hissettirenlere tahammülüm kalmadı. hayatımda artık kimseyi tutmak için çabalamayacağım. bu süreçte hayatımdan kimleri kaybettiğim umrumda da değil. zaten kalabalıklaşmıştı...

bu tür insanlara hiç tahammülüm yok. hayvanları sevmeyen insanlar bana hep sevimsiz gelmistir. onlara bu işkenceleri yapanlar umarım birgun aynısını yasarlar.

tahammülüm kalmadı🙄