per aspera ad astra

buradaki eski yazilarima baktikca kendimdeki degisimlere inanamiyor hala yasayabildigim icin kendimle gurur duyuyorum.insanlar geldi gecti, hayatmdaki donemler geldi gecti,
cezaevi olaylarim oldu ama hepsi geldi gecti.sevdiklerim kaldi ve tum nefrete ofkeye karanliga melankoliye, inthar egilimine ragmen kirinti kadar kalmis umutlarim ve 1 tanecik dostum ile bugun hala hayattayim.isin en ilginci hayat aslinda istediklerimi verdi, cok guclu olmak istedm-akil sagligm test edildi, rahat bir is istedim, cnnet gecirecek kadar test edildigim, adeta tecavze ugruyormus gibi hissettigm halde yine de icime atarak sabrettigm, ust uste gunde 4 5 saat uyku uyudugm ve yetersiz beslendigm yine de tum bunlara dayandigim anlardan gectim cok sukur kendi islerimizi benm sabrim, kiz kardesimn ve annemin fedakarliklari ve biricik dostumun sevgisi ile kendi acimdan bilgisayardan telefondan halledicek kivama getirdik, seytandan beter babam her gun yanina cagirir baski kurar her seyden nefret etmeme sebeb olur icimi kinle doldururdu ama o anlardaki sabrim sayesinde bugun daha iyiyim, kendimi psikopat ve sosyopat sanirdm aslinda sadece muhtemelen asperger sendromundan muzdarip olan, surekli psikolojik siddet gormekten, sevgisizlikten, ilgisizlikten, yoksulluktan kaynaklanan asaglk duygularni saplantli sadist dusunceler ile ustnluk kompleksine cevirmeye calisan bir cocukmusum.ekonomk krizde hayatmda uzun zaman sonra ilk defa proteinli beslenebiliyorm, kaliteli giyinebiliyorum, ilk defa kaliteli 2.el olmayan telefon kullaniyorum normalden biraz hizli yaslandim, kilo aldim erkek tipi sac dokulmem ilerledi, kekemeligm artti ama hayatmda ilk defa mutluyum ve maddi acidan en mutlu donemimi yasiyorum.dahasi ekstradan kendi islerimi kurmayi planliyorum

tum bu tecrubelerden cok dersler cikardim, cezaevinde kogusta konustugm kisilerden aldigm hayat dersleri olsun, sabrimin gercekten mukafatni aldigmi hissetigm bugunler olsun, insanin her seye ragmen icindeki cocugu korumasi, ruhunu korumasi, herkesin cikari icin, hirslari icin gozunun dondgu, seytana donstgu bu dunyada umutlu olabilmesi, iyi kalabilmesi, nefretten tamamen kurtulamasa da nefretinin hakimiyetinde olmamasi, nefretiyle eyleme gecmemesi kaderini ve kimligini belirliyor

tum bunlari neden yaziyorum cunku bir gun hayatm tamame iyilestiginde buraya yazacagma kendmi ikna etmistm ve ilk defa melankolik ben umut ediyorum, istiyorum, inaniyorum ve cabaliyorum ayrica burada tanisip 8 yil once 1 kere yuz yuze bulustugum birini ruyamda gordum bu sanirim bir isaretti

evet agir ateist ben artik isaretlere ve sanirim birazda tanriya inaniyorum.nefretle dolu dusuncelerimi tamamen asamamis olsamda olumlu dusunmeye calisarak beynimi yeniden kablolamaya calisiyorum, umut hissediyorum, benim icin hala hicbir sey mukemmel degil hala tamamen %100 duzelmedim, ama boyle olmak zorunda da degil zaten hicbir sey boyle degil,

hayat cogu kisi icin etrafimizdaki seyleri umutla cabalayarak kendi dusuncemizdeki mukemmel kalibina uygun hale getirmeye calisirken harcadigmz zamanda tecrube ettiklerimiz sayesinde ogrendiklerimiz ile hissettiklerimizden ibaret degil mi.kimse mukemmel olmak zorunda degil ve zaten kimse mukemmel degil bu dunyada ogrendigm bir sey varsa onemli olan kimsenin kalbni kirmamak bedduasni almamak en kotu olaylarda bile tecrubeyi dersi alip kotu hissettiren anlari unutmak cunku hicbir kotu kimse, hicbir kotu ani, hicbir aci surekli dusunulerek ust uste yasanmayi hak etmiyor, insanin kendi kendine yaptigi bu iskenceyi kimse kimseye yapamiyor.umarim herkes iyidir, iyi degilse de iyilesiyordur, umarim burasi hic kapanmaz buradaki yazilarmi komple tarihleriyle alip bir cesit ani defteri yapmak istiyorum, ilk yazdigm yazilari, ilk hissettiklerimi, her seyi hatirliyorum bu nostaji hissi, gecmisi hatirlama hissi, huzun hissi bence herkesin zaman zaman buna; kendni hatirlamasi, kendnin farkina varabilmesi, degistigni, buyudugunu, zamani, yasadiklarini anlayabilmesi icin ihtiyaci var

herkese merhabaaaa. uzunca bir zaman oldu. yine boş okulda nöbetimi tutup eve gideceğim. geçen hafta eski adıyla @odin'e musallat olmuştum, bu sefer de buraya yazayım dedim. tam mesleğe başladım derken pandemi patlak verdi o yüzden çoook boş vaktim var. hayatım biraz düzelecek derken daha beter oldu. hiçbir şeyin tadı yok. sözde her haftasonu bir şehre gidecektim. ilk defa kamp yapacaktım, hepsi yalan oldu. sosyal hayat sıfır. online dersler bakanın dediği gibi iyi gitmiyor, katılan en fazla on çocuk. bunu da yapmış olmak için yapıyoruz. pandeminin tek iyi yanı ördüğüm şeyler oldu. ninemin vaktinde örmediği kadar çok şey örüyorum ahahjs. gerçi bir bakıma iyi, markaların beğendiğim kazaklarını vs. kendim örebiliyorum hem de yarı fiyatından daha az bir maliyetle. enayi olmadığım için mutluyum ahajjssk. odin pisliği bunu okuyorsan benden çaldığın atkı ve bereyi kargoya ver. peşini bırakmayacağım! sjsjjs

maaş ezme gibi şeyleri söylemeyi bırakın, bu insanlarla hayatta bir daha karşılaşmanız bile çok çok düşük ihtimal. adamla 3. sınıftan beri görüşmüyoruz neredeyse.bıraktığı dersler dolayısıyla aynı dersleri almaz olduk sonradan mesaj atma ihtiyacı hissetmediğinden herhalde sonrasında hiç görüşmedik.maaş ezme hayal oldu.

samsun'da olmak sadece dersler açısından değil ruh sağlığım ve psikolojim için de gerekliymiş. şu an hiçbirinden eser yok.

sizlere samsuna ilk geliş anımı anlatayım. samsuna yapısal olarak çok zıt bir ilden gelmiştim. bir akdeniz şehri. kasıtlı olarak kazanmadım, farklı bir il hedefliyordum. neyse bir yandan da korkuyorum samsun nasıl bir yer diye. samsuna dersler başlamadan 2 hafta önce geldim. ne dersler başlamış ne tanıdığım kişiler var, yapayalnızım. karadeniz yurdunu kazandım bide, yorumlarda daha önce hakkında bi ton kötü yorum okudum. yurda yerleştim 6 kişilik oda, nereye düştüm ben diye bir korku sardı. İlk 2 hafta kabus gibi geçmişti. şehre uyum derken. şimdi ise samsunu özler, yeniden acaba ne zaman dönebilirim der oldum. yurda da alıştık. İlk günler hiç unutulmuyor sanırım.

tarih bölümü okuyan var mı aramızda? dersler ve içeriği hakkında konuşmak istiyorum.

omu radyo televizyon sinema bölümünü yazmak istiyorum. var mı üst sınıflarda okuyan dostlar. derslere devam zorunluluğu var mı, şu dersler çok verimli geçiyor diyebileceğiniz dersler ve bölümün kral - kraliçe hocaları kimlerdir? yanıtlarsanız sevinirim.

finaller de başlıyor simdi kim ders çalışacak dersler vs. vs. diyerek sizinle birlikte üzüntümü dile getirebilirdim ama mezun oldum hehehhshehehe neyse siz yine de mezun olmayın tunelin ucu pek iyi olmayan yerlere çıkıyor ...

erken teşhis gerçekten hayat kurtarıyormuş arkadaşlar. bunu hep duyardık ama insan başına gelince gerçekten bu sözün kıymetini ve önemini anlıyor. sağlığınızı ihmal etmeyin. dersler, sınavlar, arkadaşlar, sevgililer, para, iş,statü... sağlığınız yerinde olmazsa bunların hiçbir önemi yok.

tam ders çalışmalıyım diyorum moralim bozuluyor ya da uykum geliyor 😕 alerji yapacak sanırım dersler

bu yaz okulunda dersler nasıl oluyor havuz başında felan mı?

arkadaşlar yaz okulu ders programı veya açılması kesinleşen dersler belli mi bi bilginiz var mı

yaz okulu para yatırması 18 hazirana ertelenmiş bayramdan dolayı ama 18 inde de dersler başlıyor ve kesin sınıf açıklacak mı
bu soruların cevabını nerden öğrencez 🤷🏻‍♀️🤷🏻‍♀️

20 sinde edirneye yaz okuluna gidecektim 25 inde dersler başlıyor az önce ailemle konuşurken 24 ünde seçim olduğunu hatırladım, ışınlamayı vaat eden partiye oyumu veriyorum duyurulur

kesiksiz uyuyanlara özeniyorum. rahatsız, bölük bölük uykulara sahibim. aynı zamanda çok uzun uykulara ama konu bu değil, konu öğretmenlik frank. bazen düşünüyorum da öğretmen olasım var. tüm öğrenciler tarafından sevilen bir öğretmen. çünkü inancım beni arkadaşlık ilişkisi ile birleşen öğretmenlerin daha çok sevildiği tezine sürüklüyor. ben öyleydim mesela; en başarılı olduğum dersler hep sevdiğim öğretmenlerin dersiydi. çoğunun iyi niyeti suiistimal edilir, ardından bir canavar doğardı. sonrasında “iyi niyetli olmak yaramıyor size.” cümleleri ve hemen ardından gelen masaya çarpmış yumruklar. yaramaz öğrencilerin çoğu sorunları olan öğrencilerdi, lakin odak merkezini hep sınıfın en çalışkanı sahiplenirdi. tüm öğretmenler ona yönelir, bizi 2. plana atarlardı, belki de 3. 5. 6. planlara. bunun aksi tavırlarını sergileyen hocaları hep garipsedim, alışılmamış bir hissiyatti. bir kadın öğretmenim vardı, tüm sorunlarımı göz ardı eden tek bir öğretmen. İyi niyetini istesem de suiistimal edemezdim, yanımda gibiydi. sarılışı vardı bir defasında, kötü olduğum bir anda hem de. bu sınıfta eleni’yi(ewt bni .s) ayrı seviyorum diyerek içten bir sarılışı, benim ise durumun şoku ile kendimi ondan uzaklaştırıp geri çekişim.(lez msn lan?) tabii hemen ardından gelen bir pişmanlığı yok saymamalıyım. İçten, şefkat doluydu ama ihtiyacım yoktu buna. sonrasında sınıf içi çok konuşulmuştu, “okulda hiçbir hocaya sevdiremedik kendimizi afghsjkldşs.” dedikçe söylenen “öyle dme o karı sni sefio.” söyleşileri. benim ise daha çok uzaklaşmam. karışık mevzulardı. zaman geçtikçe dersi sevdiren bir hareketin sahip olduğu bir mevzu. doğru. sonrasında o derste başarılı oldum, nedeni ise inek gibi çalışıyor olmam değil de(ki işm olms.) 5 saniyelik bir sarılmaydı. İhtiyacım olan sevgi pıtırcıklığıydı demek ki. bu yüzden arada bir öğretmen olasım geliyor, sonrasında geçiyor. geçmediği zamanlar daha fazla ama çizildi artık bir şeyler.

arkadaşlar size omü ile ilgili en saçma ve nefret edilesi şeyden bahsedicem. zorunlu seçmeli dersler. böyle lanet bir şey daha bilmiyorum. 3 ders açılıyor ve 2sini seçmek zorundayız. açılan derslerin de en az biri başka bölümün dersi. diğer derslerin konteyjanı doluyorsa mecburen başka bölümün dersini alıyorsunuz. ve bu ders birinci dönemin devamı şeklinde. derse gidiyorsun hocanın anlattıklarını anlamıyorsun, hoca sürekli bölümün diğer derslerinden örnekler ve açıklamalarla senin anlayamacağın bir tarzla dersi işliyor ve sen daha ilk dersten seneye inşallah başka ders açılır diye dua etmeye başlıyorsun. ağlamıyorum gözüme toz kaçtı 😢😢

dunyayi nesneler degil
ozneler yonetir

bute kaldigim dersler, gune annemle babamn bagirismalari ile baslamam, maddi sikintilardan oturu guzel planlar yaptigim tatilde calisacak olacagimi ogrenmemin acisi bunun sonucunda moral bozuklugu ve nefretin etkisiyle tum gun sapkin hislerimi tatmin edecek intikam temali film sahneleri ve sadist pornolar izlemem ve bunlarin sebebiyle tum.gun bitkin kederli nefret dolu intihar egilimi tavan olarak yasayan bir ben

kactim gene oyalandikca oyalanmaya uyustukca uyusmaya calistim fakat her aci yalniz kalindiginda kisisel sorgulama ve arinma saglar.cunku umudun yakiti budur.
sorgulamak dusunceleri duzenlemek ve hayaller kurmak

iste yine bunlari yaptim.ne zaman denizin en dibine batsam ve sirtim dibe degse o basincta boguluyor olsam kulaklarimda baski hissetsem son bir can havliyle dogrulur bacaklarimi ve ayaklarimi hizaya getirir ani bir sicrayisla yukseliveririm.bu yukelisle dibten tecrube adinda bir hazine cikarttim.anladim ki dunyayi nesneler sistemler kurallar drgil ozneler insanlar torpiller adaletsizlikler yonetiyor.milyonlarca insanin tum yil cabaladigini siradan biri bir bilet parasiyla kazanip omur boyu rahat yasayabiliyor

ezik internet trollu sorunlu olabilirim.sahip olduklarim koti olanilir.herkese limon veren hayat bana diski vermis olabilir.fakat bem bu diskiyi gubre yapip limonu olanlari bana muhtaf edebilirim.umutla hayaller kurdum.dusuncelerimi duzenledim kisisel arinmami sagladim ve

yeni bir

taki turu
sosyal medya sitesi
restaurant zinciri
cikartma turu

ile , -insanlarin arzulari icin yasadigi yasamin ozunun arzu oldugu sevgininde huzurunda eglenceninde ayni arzu oldugu- hakikatinide referans alarak tum arzulari tek bir kaynaktan karsilayacak bir sistemle dunyayi ele gecirme insanlari kole etme projesi buldum.kor olabilirim ama kulaklarim iyi duyar, sagir olabilirim ama gozlerim daha iyi algilar.

tecrube en buyuk hazine ve bugun hazineme hazine ekledim ve tekrar idrak ettim

ben tum bunlarin ustundeyim.