@gamsizbaykus geldiyse ben ne güne duruyorum diyip soluğu yuvada aldım :) telefondan foti yükleyemiyorum ama atakum’da onlineız efenim. dayak yemek isteyen atakent’e gelsin ben körfez’e geçiyorum..

yavaş hareket eden insanlara tahammülüm yok. deliriyorum yaptıkları işi izlerken. 5 dakikada yapılabilecek şeyleri uyuz uyuz yarım saatte yapıyorlar. onlar iş yaparken "off bırak be şunu mıy mıy mıy 1 saatte yapamadın" diyip kenara itesim geliyor. çok sakin olduğum bir ana denk gelse bile bir anda 10 kaplan gücünde sinirlenip gözüm dönebiliyor.

@thor hadi be reis, "sahurdan önce cevap açıklanacaktır" diyip discord ödüllü soru sor lütfen.

şeytanin evİne yaptiğim yolculuk (resİm yaşadiğim olayda bahsettİğİm otelİn gercek resmİ)
6 yaşımdayken erzurumdaydım.orada şehri tam tepeden gören palandöken dağında bulunan üçgene benzer devasa bir otel vardı.İsmi palan oteldi.o zamanlar televizyon yaygın değil telefon sabit hatlarla sağlanıyordu.bu ortamda büyüyen çocuklar olarak sürekli bu oteli görürdük.gösterişli yapısıyla hakkında hayaller kurmamızı sağlardı.birgün babamla konuşurken onu bıktırana kadar o binanın ne olduğunu sorup canavarların yaşadığını söyledim.babamda sonradan anladığım üzere şaka amacıyla orası şeytanın evi devler ve başka varlıklar yaşıyor dedi.tabi benim bu olayı ciddiye aldığımdan habersizdi.mahallede beraber oynadığım 3 arkadaşımı da şeker cips altın var diyerek otele yolculuğa çıkmaya ikna ettim.aramızda anlaştık.her sabah kahvaltıda yediğim patatesleri ekmek arasına koyup sakladım.ailelerimize oyun oynayacağız diyip erkenden yola çıktık önümüzde büyük kısmı düz arazi olan biryol olduğu için yürümeye devam ettik hepimiz tedirgindik.yolda arkadaşlarımla topumuzuda aldığımız için ma yaptık.ancak süreyi uzattığımızın farkında değildik.hava kararma belirtileri gösteriyordu.arkadaşlarım geri dönmek istediler.ancak buraya kadar gayret ettik oraya varınca istediğimiz herşeye sahip olacaz diye ikna ettim.elimdeki çubukla önde ben arkada onlar yola devam ettik.devamı yorumda

kolay kolay kin tutan biri değilimdir. hatta birine kızsam 3 gün sonra ben buna neden kızmıştım yeaa amaaann diyip konuşmaya devam bile edebilirim. ya da olabildiğince ön yargılı yaklaşmamaya çalışırım insanlara, mümkün olduğunca iyi tanıdıktan sonra bi yargıya varmak isterim. kolay kolay da gıcık olmam, sevecen yaklaşırım. ama bi' eşik var. bazen öyle insanlara denk geliyorum ki o eşiği çoktan aşmış oluyorlar. yani o insanların gözlerinin üstünde kaşlarının olması bile beni rahatsız eder, yaptığı her hareket batar, söylediği her söz beni sinirlendirir. varlıkları bile bana rahatsızlık verir. bu çok nadir olur ama olur yani. heh işte, yine öyle birine denk geldim. allah affetsin ama elimden gelse.....
neyse eheh 😇

bu sabah gönül isterdi ki bakkala diyip çıkıp gelmemek ama yine amorti bile çıkmadı 😄

mecburi epifani

1 aydan uzun sureden beri yokum basima gelmeyen kalmadi nezarethanede yattim karakolluk oldum mahkeme kagidi geldi belki hapse giricem ve babamin hicbirinden haberi yok duysa belki sokaga atacak vuracak kiracak

zorlu bir sureci kismen atlattim mahkemeyi bekliyorum ve her an ani bir sey olmasindan ozellikle babamin ogrenmesinden korkuyorum tramva gibi kafamin icine isledi cogu sey.bu surecte neleri idrak ettim biliyor musunuz?

nefretim sadistligim ofkem hepsi egomun ilkel savunma mekanizmasindan kaynaklanan aptalca iradesizliklermis meger

en temel fizyolojik ihtiyaclarin baskasina sorulmadan giderilebilmesi, evimdeki ozgurlugum rahatim bos zamanim cok degerliymis meger

dostluk en degerli seymis meger.her seyinle guvendigin sevdigin bir dostun varligi en buyuk varlik yoklugu en buyuk yoklukmus meger

tam hayata bi nebze iyi bakarken, severken, tutunurken bunlarin basima gelmesi tam kendimi kesfederken bu sorunlarin cikmasi, tam her sey iyiye gidiyorken ayaga kalkarken bir yumrukla yine yerlerde surunen hale gelmem hayatin bana bunu yapmasindan biktim.ama iyi seyleri umut ediyorum.belki bu tokat beni ayiltir belki bu yumruk bir cikis noktasina yonlendirir diyorum

en azindan bu platformdaki cogu insanin sacma sapan ask mesk diyip insanlari dert etmesinin, o sunu demis bu bunu demis diyerek uzulmesinin ne kadar aptalca oldugunu, 1 ay oncesine kadar bazi konulardaki dusuncelerim acisindan cok aptal oldugumu ogrendim.

delirme noktasina geldigim oldu kendi kendime konustugum oldu her an intihar edesim oldu ama dostluk ve onun sevgisi, iyi ve yakin insanlarin zor anlarda birbirlerine kenetlenisi en buyuk tedaviyi bunda gordum.nefretten yoruldum ofkeden biktim kendimi olmadigim biri olmaya zorlamaktan nefret-vicdan azabi-duzelis-nefret dongusunden biktim ezik miyim yuce miyim umursamiyorum artik hicbir sey olamadigimdan canavar olmaya calisiyordum ama en azindan artik canavar olmadigimi biliyorum.hayat ne getirirse getirsin canavar olmayarak, nefrete ofkeye kapilmayan saf irademle saf kimligimle sevdiklerimin destegiyle ustesinden gelebilecegime inaniyorum.belki suana kadar hep yazilarimla ic kararttim ama bu yazdiklarimi biraz empati yapin anlamaya calisin ellerinizdekilerin kiymetini bilin ve en onemlisi kendinizle barisin kendinize saygi duyun ki ayaga kalkip curumek yerine yasamayi tercih edebilesiniz.

çevremdeki herkes sen psikologsun anlarsın diyip oturup bütün hayat hikayesini anlatıp kalkıyor. sonra bana eee ne çıktı diyor. tekrar deneyin çıktı bir dahaki sefere artık.

severken vazgeçmek mi yoksa gelmiceğini bile bile beklemek mi;hangisi daha zor?yada bunlardan hiç biri onunla aynı şehirde nefes almak,aynı gökyüzüne bakmak hatta bir adım ötende olmasına rağmen ona sarılamamak mı daha zor?sizce ne yapmalı tam iki sene oldu sessizce vazgeçmeli mi yoksa her şeye rağmen sevgine sahip çıkıp beklemeli mi?belki bir umut diyip beklemeli mi yoksa ne hali varsa görsün diyip arkanı mı dönmeli?söyleyin bakalım sevgili omü dedikodu ailesi..

az önce bakkala girdim. niye girdiğimi unuttum ablaya yakşamlar diyip çıktım :d su alacağım aklıma geldi sonradan ama birdaha gidemedim:d İyice bitmişim ben:/

finalde “vizede sorduklarım yok sondan geriye çalışın” diyip full vize konularından soran hoca şerefsizliği...

"İki kişi devamsızlıktan kaldı" diyip isimlerini de söylemeyerek tüm sınıfı gerilime sürükleyen hoca.. allahım inşallah ben değilimdir 😭 kimse olmasın o iki kişi yazık değil mi. dönem başında devamsızlığı takmıyorum diyip dönem sonunda kaldınız denilen yerdir omü!

sınav haftası kimileri için bitti (mesela benim için frank), kimileri için de devam ediyor(kesinlikle ben değilim.). bu süreç boyunca balık istifi olan ringlerden (r-11 işte) gına gelmişti. sınava yetişmen gerekiyor ama tüm ringler dolu, sen bir sonraki gelene binerim diyene kadar bir sonraki ring gelmiştir ve o da dolu. ring mi sana binecek, sen mi ringe bineceksin orası muamma.(ne büyük hüsran; anlatılmaz, yaşanır frankcım.) en son sınava geç kalacam korkusu ile, hani sınava çok çalışıp yapabileceğinden ve heyecan ile soruları görmeyi arzuladığından değil,(zaten sallamasyon devreye giriyor, hem de istemsizce.) sadece bir umut düşük de alsam gireyim de kıl bir hocaya denk gelip “finilimi girmi ivlidim” demesinden çekindiğin için ağzına kadar dolu olan ringe binmeyi hedefler(gerçekten yetenek işi.) ve gelen ringe popon dışarıda kalsa bile binmeye çalışırsın. bindikten sonra çantayı arkaya alıp kaba eti sağlama alma kısmını es geçiyorum tabii. havalar soğuk diye bir nebze de olsa çekilir durumdadır bulunulan kalabalık. İğne atsan, yere düşmemesi sana batmaz. 1. durak, 2. durak, 3. 4. 5. 6.(ineceğiniz yere göre değişir.) derken ringten iner, suni teneffüs yapılmış da hayata sudan çıktıktan sonra ilk defa gözlerini açmışsıncasına derin bir nefes almışsındır.(gökyüzü doluyor ciğerlere.) sonrasında adım adım sınavın bulunduğu sınıfa yürüyorsun ve gözlerin boş bir yer arıyor. o da ne? yine hüsran, feryat figan bu kalbim. boş yer bulabilene ne ala. bulamayanlar ise diğer sınıfa yol almak zorunda. zorunda da zaten ring beklerken yeterince geç kalmışsın, üstüne bir de bu ama yapacak bir şey yok. “tabana kuvvet öğrenci!” dedikten sonra bir diğer sınıfa doğru seri bir şekilde varma çabasına bürünmüşsündür. gözlerin sınıfın önüne gelince kapanmış ve “hadi be, hadi boş bir yer olsun.” demiştir. sınıfa girdin mi? girmedin henüz çünkü gözlerin kapalı. önce bir aç da düşme. açtık gözleri, sınıfa girdik. onliyyuuuuu.. “boş yer var lan.” çığlığı atarsın, bir şartla. İçinden atacaksın, yoksa deli bu bakışlarına maruz kalırsın. boş yere oturur oturmaz, hoca gelir. (erken gidenler ne de şanslı!) sınav kağıdını dağıttığı ilk birkaç dakika “neredeyiz?, burası neresi?, neyi?" soruları ile cebelleşmiştir beynin. o minik şokun ardından yallah bismillah diyip sallamasyona başvurursun. (bu zaten belliydi frank, söylemiştim en başta.) bazen sallamasyonun yeterli olmaz, sorunun aynısını yazıp cevap gibi görünmesini sağlarsın. çanlar çaldı hem de bizim için. sakin olun, sakin. çanı seslendiren gözetmen hocanın “çıkmak isteyen çıkabilir.” cümlesi. atlı kovalıyor ya herkesin arkasından, millet apar topar hocaya yönelmiş ve kağıtları vermeye çalışıyordur. ama bir dk, bir dk, lan van münit dedik. genelde bir şeyler almak için sıraya girilirdi, n'oooldu? neyse. verdin kağıdı çıktın, süreç bitti. eve gitme aşamasını da anlatmayalım ama değil mi.

telefonu arka cebime koyunca aklima bi anim geldi.hemen paylasayim sizinle😂 birinci sınıfın okula gitmek için dolmuşa bindim.tin tiiinn gidiyoruz..sonra yanimdaki kisi koluma dokunup "telefonunuzu arka cebe koymayin löööppp diye alırlar anlamazsiniz" dedi:/ ben de "yaa öyle mi hihii tamam tisikkirler" diyip telefonu montun cebine koyuvermistim. düşünüyorum da simdi üni hayatım boyunca bana en samimi tavsiye veren tek sahis o oldu:/ bul beni dicem de dört yıl oldu çoluk çocuğa karışmıştır 😂 neyse sayende telefonumu arka cebe koymuyorum artik löpppletmesinler diye👊

bugün yağmurdan sırılsıklam olmuş bir şekilde dolmuş bekliyordum. bir beyfendi bugün kadınlar günü sizde kalsın, kadınlar gününüz kutlu olsun diyip şemsiyesini bana verip gitti. dünya böyle minnoş insanların hatrına dönüyor 😊

geçen yine otostop çekiyorum. şaka yaaa ilk tecrübeydi ve ben çok karşı çıkan bi insanım otostopa. bana otostop çektiren hayat size neler yapar gençlerde dikkat edin. yol kenarında üç kız sap gibi yürüyoruz, baktık olmuyor böyle:/ yanımızda ki kız tecrübeliymiş baya "özellikle yasli başlı adamlari ve aile arabalarını durduracaksin” filan diyor.. neyse ben utanıyorum tabi bu elini kaldirdikça, geride duruyorum biraz 😂 2 araba geçti ikisine de kaldırdı bu ikisi de aile arabasiydi ve doluydu.. o sıra da köpek havladi biz köpek sesini duyunca birbirimizin üstüne atladik sonra arkaya bi döndük ultra lüks araba 😍😂 bi tane teyze "kızlar nire gidiyonuz gelin götürek" demesin mi.. ben zaten teyze ile amcayi görünce allah gönderdi sizi diyip atladim arabaya 🙊 amcalarin işi turkiste olmasına rağmen bizi yurdumuza kadar biraktilar.. İlk otostop maceram bi daha yaşatmasin allah... o araba durdurma olayı acayip gergin bi olay.. millet bu şekilde nasıl dünya'yi geziyor helal valla..

ablamla kartopu oynayalim dedik... hoplayıp zıplarken sen telefonu düşür kar da yaklaşık 30cm var. dedim hayatta bulamam ben bunu gitti dedim yani.. neyse iki üç kere turladim olduğum yerleri.. sonra bi ayatel kursi okuyayim dedim duanın yarısına gelmeden elimi bi anda kara atma isteği geldi veee o an 💜 telefon elimde 😂 10 yil yaşlandim ama geçen 5 dk içerisinde 😂telefon öyle bi girmis ki görünmüyordu bile duanın gücü diyip kaçiyorum..hadin bakalım ateistler bunu da açiklayin😂😂

bayadır girmiyodum yine girmeme sebep olan şey lanet şansızlığım.
hikayem klişe sayılabilir

bayadır konuşuyoruz kizla başta yazdiğimda beni terslemis sonra bunun sebebinin arkamdan konuşan kişiler olduğunu öğrenmiştim o sötlylemiş hatta göstermişti.neyse 3 hafta konuştuk " internetim azaliyor numarani verirmisin diyip numarami aldi" konustuk derken bugün buluşalım dedi daha sonra arkadaşım hasta yurtta kalacaz dedi bendr olsun madem dedim. ulan bende de öyle bişey var ki hissediyorum resmen dedim dolmuşa binmiyim sahile cikayim sahilinde bu bisiklet yyolunun icindr kalan kaldirimdan gidem dedim mimar sinandan yenimahalleye kadar yürüdüm o sira arkadaş mesaj atti 1 saat önce senin kizi arkadwsi ve bi cocukla gördüm diye 20 adim attim karşimda çocukla el ele saklanmaya yer ariyor yüzü değişti gülen yüzü bi anda duraksadı.bendede cok sert bakis var baktim böyle durdum bakti sövdüm icimden gittim.
hayatim boyunca aşk yönünden şansim olmadi