iamAlien
selam!! beni çoğunuz bilmez. en son yazdığımın üzerinden 2 yıl geçmiş hatta 3 yıl.. zaman ne çabuk geçiyor!! 7. yılımı bitirdim çok şükür, 8 e dönebilirsem döneceğim. en son aşık olduğumdan bahsetmişim.. o beyefendiyle hala beraberim,aşk hepinizi bulur umarım! bir şey soracağım harf notu girilmeyen var mı?
Sanatçı
aslında ne menekşe ne güldür hatırlanan
topluca bir coşkunluğa varıldığı zaman
candnc
buraya gelmeyeni biraz oldu, çok bir sey değişmemiş buralarda @themuallim @odin @ thor @Ejderya terbiyecisi ilk gördüğüm isimler, o zaman da böyleydi. dertler sıkıntılarda aynı gibi, tabi bu bana görünen, kimlerde kim bilir neler değişti
Артем
radyo yayını çok iyiydi teşekkürler @thor bir daha ne zaman olur hocam?
Maviş 🐣
siteye o kadar uzun zaman olmuş ki girmeyeli hala nikimin durması bi duygusallık yarattı bende. bir yaz akşamı keşfedip çok güzel insanlarla tanıştım burda. o sıkıcı yaz gecelerini burası şenlendirdi. üniversiteden mezun oldum ve şu an mesleğimi yapıyorum. özlem dediğim samsun u fotoğraflardan görünce gözlerim doluyor. burası benim için o zamanlar tamamen blog gibiydi. yaşadığım duygusal karmaşaları vs herşeyi anonim kimliği altında yazıyordum. ve bu sıralar yine çok karışık olduğum zamanlar... covid döneminde bir hastanede çalışmanın depresif etkileri ve sevdiklerimi uzun süredir görememek en yoğun covid şehrinde yaşamak çok hırpalayıcı. bir yandan da iyi bir eş olabileceğini düşündüğüm birine karşı aşık olmadığımı düşünüyorum. kafamda sürekli 40 yaşına gelince ayrıldığına pişman olur musun diye sorgularken buluyorum kendimi. ya siz ne dersiniz 26 yaşında risk alıp aşık olunacak kişiyi aramak ya da beklemek gerekmez mi ?
ikarus✨
az önce telefonumu 4. kez şarja taktım, bir yandan pc açık arkada sürekli bir şarkı dönüp duruyor, okuduğum kitabın kaçıncı sayfasında kaldığımı bilmiyorum çünkü uyuyakalınca kitap yataktan düşmüş, yattığım yerden masamın üzerindeki yarım kalmış kahve kupasını görebiliyorum, kolumun altında bir şey beni rahatsız ediyor, üzerimdeki battaniyeyi kaldırıp baktığımda kalimbanın üzerine yattığımı fark ediyorum, nota çıkartırken kullandığım renkli kalemin kapağını kapatmadan uyuyakaldığım için kalem üzerimdeki tişörte bulaşmış, migren atağının geleceğini hissediyorum ama ilacım bittiği için yapabileceğim tek şeyin yaradana sığınıp uyumaya çalışmak olduğunu biliyorum, boğazımda sürekli bir ağrı ve kaşınma hissi var, zaman zaman ateşim çıkıyor gibi hissediyorum ve gün içinde 3-4 kez ateşimi ölçüyorum, sonuç hel aynı;ateşim yok, benim için 23 gündür devam eden karantina böyle geçiyor, mükemmel.
vackheriff
aradan çok zaman geçmiş, yolumu bi şekilde samsun'a düşürdüm. henüz atakum'a adım atamadım. bu kadar çok anıyla nasıl baş edeceğim bilmiyorum. yürüdüğüm yollar, ağladığım sahiller, bi sigara tellendirdiğim manzaralar ve hiç tükenmeyen insanlarım. elbet karşılaşırız bi köşede. selamı eksik etmeyin.
karakutuu
unide ev arkadaşım vardı sağlam animeci çocuktu japon kız arkadaşları vardı o derece. yatakla bütünlesmisti yemeği yatağına götürürdük camları kartonla kapatmıştı. her zaman oda karanlıktı haftada bir iyice mallasmasin diye zorla gerçek hayata çıkartır gerçekliğini kaybetmesine engel olurduk okulu nasil bitirdi bilmiyorum ama bu izole durumları en çok ona yaramıştır kimse rahatsız etmiyordur .
karakutuu
instagram tüm işlerimizi kapattı eskiden millet buraya yazardı şimdi instasini bulup yazıyorlar git açıl diye akıl vere vere yeni nesli yüzsüz yaptık artık mesaj atmak için ineceği yeri beklemeden ilk durakta dm atıyorlar. yakışıklıların değil photoshop bilenlerin şanslı olduğu zamana geçiş yaptık bide ne zaman kalabalık bir yere girsem 3 kız 5 oğlan burnu sarılı geziyor burun estetiği ele ayağa düştü ağa nolcak sonumuz bilmiyorum bu neslin 3 5 lvl üstü sanal bebek yapar ona bakar diye düşünüyorum .
ikarus✨
bugün simitçi amca bana "okullar ne zaman açılıyor ufaklık" dedi. bomboş gözlerle adama baktığım için sanırım hemen arkasından "sen nasıl öğrencisin, okulunun ne zaman açıldığını bilmiyorsun" dedi. boş gözlerle bakmaya devam ettim, simitçi amca sıvamayı bitirip tüy dikme evresine geçti ve "ha anladım, sen lise terksin, okula gitmiyorsun" dedi. amca dedim, ben kurt cobain'in öldüğü yaştayım. ne lisesi, ne öğrencisi...
karakutuu
hayatimdaki en büyük hatamı anlatacağım size üniversitede 5. senem bıkmış usanmışım hayattan alttan derslere giriyorum tek motivasyonum omu dedikodu içimi döküyorum adminin yayınlarını dinliyorum millete sarıyorum en baba zamanlar neyse yengeniz ile sevgiliyiz o zamanlar kavga ettik aradaki 500 km nedeni ile olay saçma bir biçimde büyüdü ve iş ayrılma noktasına geldi normalde kavgalarda alttan alirim bu sefer almadım tamam lan sana mi kaldım dedim gurur yaptım ( ilişkileri bitiren nalet şey siz sakin gurur yapmayın geri dönüşü olmayabilir) aramiyoz birbirimizi ama sürekli takipteyiz foto felan koyuyor profile kıskanıyorum ama yazamıyorum 1 ay felan oldu normalde hiç önemsemem bende şekil tras olup ki bir erkeğe en az 6 puan katar siyah atletle gözlükle foto çekinip facebook a atıyorum profil fotoma koyuyorum hepsi de filtreli fotolar az buçuk da tıp vardır hani brad görse özenir yani o derece öyle 1 ay geçti eğitim kantininde benim canım kardeşim b. ile oturuyor sende çok bakıyon kendine bi aralar felan diye laf açıldı oğlum daha ölmedik elimi sallasam en az 3 4 tane düşer dedim buda hadi lan sana kim bakar dedi iş iddaya bindi o sırada sarışın bir kız önümüzden geçti bu kızın telefonunu al sana yemek ısmarlayacam diye arkadaş bana gaz verdi bende gittim kıza numaramı yazdim verdim istediğin zaman bana yaz konuşuruz dedim kız bisey söylemedi o gün akşama kadar bekledik yazmayınca ben yenilgiyi kabul ettim ve arkadaşa yemek ısmarladım ben hatun için profil fotoları atarken bu kızcağız da beni takip ediyormuş tabi aradan 1 hafta felan geçti ben kızı tamamen unuttum .birgün telefonum çaldı açtım merhaba dedi bir bayan sesi lan banka numarası da değil beni kim arar ki buyrun dedim konuşmak için aradım dedi bende hatunla atriyum heralde dedim beni bir arkadaşına arattı deneme yapıyor .kıza sen utanmıyor musun benim numaramı kimden aldın neden beni rahatsız ediyorsun diye başladım saydırmaya kız da salak deyip kapattı tabi . sonra whatsuptan profil fotosunu görüp tanıdım. hatun da akşamına özür mesajı attı sonra da kendimden utandım. aldattigimi düşünmüyorum ama yine de birgün bunu anlatmak istiyorum . ağzıma aicacagi kesin ama olsun bilsin vicdanım rahatlar elin kızlarına numara bırakmanın cezası numara veren eli kesmek değildir inşallah .
karakutuu
başımdan geçen bir olayı anlatcam 6 1 5 oynayan vayne focus atar gibi focuslanin . benim bi kankam var adı x bu beni aradı dedi acil antalyada iş buldum gideceğim 4300 maaş alcam ama avans vermiyorlar orda ev açmam lazım yol param dahi yok . şimdi içinizden bir ses verme mal mısın diyordur ama ben verdim ateşledim 2000 dedim 2 ay da bin bin ödersin . bu adamla biz bot pre gittik 3 1 ile sis atıp b ye daldık öldük ama olsundu. biz bu arkadaşla sıkıntı çektik dertlendik ben bu namussuzun sigarası ile az zehirlemedim başım ne zaman sıkışsa bunu buldum . gel gelelim alamadım parayı sonradan öğrendim ki herkese aynı numarayı çekmiş piyasadan toplamış antalyada rus karılar ile yemiş . bu kadar heveslenmiştim uzun yazarım diye yazamadım hepinizi seviyorum lanet olası zenciler .
karakutuu
normalde koku alma duyum yok gibi bisey sürekli burnum tıkalı olur ağır parfüm kokusunu bile kolay kolay almam ne zaman otobüs bileti alirim yola çıkarım iki burnum açılır ne kadar pis koku var hepsini alirim ön koltukta biri ayağını çıkartsa ben 40 numaradan alirim nalet girsin böyle buruna bu nedir çektiğim
karakutuu
sabretmek çok güzel birşey ve herkesin harcı değil çabalamak güzel ama imkansız için çabalamak acı verici. bazı şeylerin olması için zaman gerek erteliyorum ve zaman geçtikçe kendiliğinden herşey yoluna giriyor. bu süre içinde etrafımdan birsuru laf yiyorum ama kimseye anlatamıyorum . bak bunun zamanı değil gelmedi şuan bunu ertelemem lazım diyorum kimseye anlatamıyorum .süreç içinde boş durmuyorum hazırlıklarımi yapıyorum sonra bana işin gücün rast gidiyor ne kadar şanslı adamsin biz o kadar uğraştık senin işin kendiliğinden oldu diyorlar .
camel
admin on air...yazısı ne zaman gelir?
ikizler
sanki bu gece tarihler 2020'nin sıradaki gününe değil de 11 ocak 2017 ye atmış gibi. sabahında gezgin efendiyle süren 40 km lik gel.git yolcuğum tamamlanmış. akşamına çay ocağında çaylar içilmiş, sonrasında balkonda kar maskesiyle kitap okunmuş, üşüyen vücudumu güzel bir duşla ısıttıktan sonra kahvemi yudumlarken karşı binadaki yeşil, aksa kömür yazısına bakarak müzik dinliyormuşum gibi. anda ise bazı şeyler hâlâ aynı bazıları ise eksik bazıları ise bambaşka. yatakta oturmak yerine, ben dünyadaki 1.yaşımı kutlarken onun ise mezardaki 23. yılını kutladığı dedemden kalma, restore ettiğim ahşap şezlongda oturuyorum. kahvem yok, hiç yok, buklesi dökülen uzun saçım yok... şarkılarım var, hâlâ aynılar. zaman geçti içine yenileri eklendi, bazıları çıktı. ama hâlâ kalp ritmime ayak uyduruyorlar. aksa kömür yazan duvardan sektirerek izlediğim karanlık gökyüzü yerine, karşı binanın çatısından sektirerek izlediğim gökyüzü var. aynı karanlık oda farklı bir ilde var. kitaplarım yanıbaşımda tüm ihtişamı ile var. varlıklar ve yokluklar. yazamadığımız eksik yazılar, okuyamayan eksik dostlar. ama anda tek bir cümle var. geçmiş hiçbir yere gitmez, sadece cee eee yapmak için yüzünü sizden gizlemiştir. mutlu geceler dostlarım...
karakutuu
yorum olarak yazacaktım okumanızı istiyorum gözünüzün önünde dursun. ben kendimden ele alıyorum cevremde sadece okul ve yurt arasında gelip giden çoğu zaman 20 30 km yol yürüyüp ulaşıma para vermeyen ve tek öğün ile günü geçiren ki bu çoğunlukla öğle yemeği oluyordu 15 20 arkadaşım vardı. hepimiz birbirimize destek olmaya çalıştık burs aradık müracaat ettiğimiz yerler gençlik kollarına bağlılığımızı sordu yok dedik burs alamadık. bize sohbetlere katılın dediler okuyacaz dedik yine burs alamadık . şu şu zamanlarda eylem yapcaz gelin dediler biz anarşist faşist olmaya gelmedik okuyacaz dedik yine burs vermediler. çalıştık patronlar insafsız şerefsiz tacizci cıktı yine sesimizi çıkartmadık. mücadele ettik bırakmadık acısıyla tatlısıyla bitirdik ilk işimiz aldığımız krediyi ödemek oldu . bu ülkemizin sorunu böyle bir sorun var öğrencilerimiz eşit şartlar altında değil ben derslerden çok nerde kalacağımi ne yiyecegimi nasil gecinecegimi düşündüm böyle bir öğrenciden proje üretmesini çalışıp başarılı olmasını beklemek aptallık . siyâset yapmak için söylemiyorum ama eğitimde beceremedik olmadı gelişemedik . başka biri olsa oda yapamazdı ama basarisizligimizin farkında olmazsak çözüm üretemeyiz bunu anlamamız lazım .
iyikalplipsikopat
merhametimden yedigim iki kazik:

6-7 yasindayken
benden 9-10 yas buyuk gokhan diye bir cocuk vardi beni hep dover, asagilar saf olmamla alay eder amele gibi islerini yaptirtirdi, cok sevdigim, cipsten cikan topac gibi bir oyuncagimi bicagiyla kesmisti, mahallede mac oynarken bana "gokhan beni sikti" dedirtip ses kaydi alip herkese gosterip alay etmisti,

bir kere bu olaylari cok hafif ustunden babama anlatmistim, bu cocugu doveym mi napayim falan demisti bende acimistim yok onemli degil falan demistim, bu cocuk 6-9 yaslari arasi hayatmi skmisti, futbol oynardik beni kaleci yapar sert sutlar cekerdi, futbol oynamiyorkende yolda tek gordugunde kafama dogru top atardi bir keresinde kaleci yapip arkadasi toygar diye biriyle birlikte cok sert sutlar cekmislerdi topu kurtarayim derken belim cok acimisti aglayarak eve gitmistim falan bu olaylardan dolayi hafif kekemeligim baslamisti ve hala top oynayan cocuklarin arasindan gecerken her an kafama top gelecek diye korkma hissim var
6. ve 7. siniftayken
sinifta kürt oldugu icin dislanan bir cocuk vardi, bizim mahalledeydi, biraz fakirlerdi, babasi taksi soforuydu, yeni tasinmistik, mahallede ilk tanistigim cocuklardan biriydi, okula ilk geldigimde cocugu sinifin kabadayisi tipler asagiliyordu bende daha ilk gelir gelmez onlara kafa tutmustum.cocuga hep destek oluyordum,tenefuslerde yaninda oluyordum onunla geziyorum diye bize "ayrilmaz ikili" falan diyerek gulenleri aldirmiyordum,

ve her gun, kardesine tost alsin diye 3lira harcligimin 1lira sini veriyordum, boyle aylar gecti bir gun cocugun yalanini yakaladim, bana "senin parayla kardesime tost aldim, param bitti" demisti ama sonraki tenefus verdigim 1 lirayi keyfine gore harcamisti

sonra ben buna para vermemeye basladim, cok zaman gecmeden diger arkadaslarimla(mahalleden, farkli siniflarda) arami bozmaya basladi, ardindan durduk yere bana saka niyetine saldirmaya, hakaret etmeye basladi

o cocuk yuzunden yalniz kalmistim, tenefuslerde yalnizdim, her tenefus baska siniftaki arkadasima gidiyordum ki o da beni pek sallamiyor oylesine yaninda tutuyordu, 2 yillim tenefuslerde boyle gecti

bu sekilde cok ornek var, cocukluktan beri merhametim yuzunden hayatimin en guzel yillarini baskalari caldi, bana en buyuk zarari merhametim verdi ve nefretim sayesinde daima guclu oldum, bana daima nefretim cesaret ve guc verdi

devami psikopatlik iceriyor
devami psikopatlik iceriyor
devami psikopatlik iceriyor

eger o kurt cocuk suan benim merhametime kalsa babasi ile annesini gozleri onunde idam eder, kardesiyle kendisini hapseder, ikisinide ac birakir ardindan her gun parmaklarini kesip pisirerek yemek olarak verir bu sekilde gun gectikce ikisinide tamamen ampute birakir bu sekilde olume terk ederim

eger gokhan merhametime kalsa
sorgu odasi camindan gorecegi sekilde sandalyeye baglarim

icerideki esine cocuklarinin parmaklarini kopartmasini yoksa hepsini oldurecegimi soylerim, ardindan kadini zihnen sakat(beyne elektrik), gokhani ise felc birakirim ve omur boyu bu sekilde yasamaya mahkum kalir ve benim gibi her gun pismanligi yasar dusunur olmek ister ama olemez

vicdanimi ve gucsuzlugumu anakinin annesi, ona bunu yapan yaratiklari hayatimi calanlar, ve anakini ise nefretimin gucu gibi goruyorm bu videoda


Mona lisa
eşyalarımızı, elbiselerimizi gün geçtikçe bizden bir parça olmazlar mı? onları sık sık değiştirmek isteyişimiz bundan kaynaklanıyor olabilir mi? biz istediğimiz kişi olabilmek için önce dış görünüşümüzü düzeltmeye çalışıyoruz. olmak istediğimiz tarzda olmaya çalışıyoruz. onlardan asla vazgeçemiyoruz. hatta benzemek istediğimiz insanların kıyafetlerinden alıyoruz, onun gibi giyiniyoruz vs. (özellikle ünlülerden) örneğin; takım elbiseli bir adam gördüğümüzde ciddiyet ve resmiyet anımsatır. ama deri ceketli salaş giyinmiş elinde kask olan birini gördüğümüz de daha rahat bir insan olduğunu düşünebiliriz.kıyafetler aslında sözsüz iletişim aracıdır. büyük ön yargılara rastlarız çoğu zaman. hepimizin hayatında tanıştıktan sonra '' ya aslında hiç düşündüğüm gibi biri değilmiş...''dediğimiz çok olmuştur. kıyafetler insanlar üzerinde etki yaratıyor. siyah oje, siyah ruj sevmediği halde dışardan istediği tarz bir insan gibi gözükmek için siyah oje süren siyah ruj süren insanlar gördü bu gözler.ya da bir ortama girmek için olmadığı biri gibi giyinip, olmadığı biri gibi davranmak gibi.bunlar tabi ki şahsi fikrim ...
Nunuu🔥
şu sıralar çok kötü bir dönemden geçiyorum. azcık teselli ve şefkate ihtiyacım var. ailenin alınan bir kararda arkanda olmaması ve sana sırt çevirmesi kadar acı bir durum yokk! onların önceliğinin her zaman çocuğunu düşünmek ve onu anlamak olduğunu sanırdım fakat yanılmışım. eğer birgün anne olursam önceliğim daima çocuğum olacak onun düşünceleri ve hayatı..anlamaya çalışmak gerek bazı şeyleri,bunun için çaba sarf etmek misal...bastırılmışlık ve içinde kalmışlık hissi çok zorr!

Selam Ziyaretçi

Gördüğüm kadarıyla henüz giriş yapmamışsın! Lütfen giriş yap, bekliyorum :)